Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2018/683 K.2018/2584

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacılar ... vekili ile ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan eksik ve ayıplı ifa nedeniyle tazminat istemlerine ilişkin olup, mahkemece davanın, davadan feragat eden davacılar yönünden reddine, diğer davacılar yönünden kısmen kabulüne dair verilen karar, davacılar vekillerince yasal süresi içerisinde temyiz olunmuştur.

Davacılar, ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2007/604 Esas sayılı dava dosyasında saklı tutulan fazlaya ilişkin hakları nedeniyle alacak talebinde bulunmuşlardır. Mahkemece yeniden yapılan keşif ve hükme esas alınan bilirkişi heyet raporları neticesinde bir kısım eksikliklerin yüklenici tarafından giderildiğinin tespit edilmesi ve davacıların dayandığı dosyadaki bilirkişi raporunun kesin delil vasfı taşımaması gerekçesi ile davadan feragat eden davacılar ... ve ... mirasçıları ..., ..., ... Yönünden davanın reddine, davacılar ... ve ... yönünden ise davanın kısmen kabulü ile 33.740.42 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dava harca esas değeri 193.354,00 TL’dir. Mahkemece 33.740,42 TL üzerinden kısmen kabul kararı verilmiş ve ret edilen miktar yönünden davalı lehine 14.976,80 TL nispi vekâlet ücretine hükmedilmiştir. Davadan feragat eden davacıların payları da vekâlet ücretinde hesaba katılmıştır. Feragat göz önüne alındığında 96.677,00 TL’den, kabul edilen miktar düşüldüğünde, ret edilen miktar olan 62.936,58 TL üzerinden nispi vekâlet ücreti 7.273,02 TL hesaplanıp, bu miktarın hüküm altına alınması gerekir.

Kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’nın 438/VII. maddesi gereği düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.