Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2019/208 K.2019/3787

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan ayıp giderimi bedelinin tazminine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Davacı davalı tarafından yapılan yer altı dalgıç pompa ve boruların 2 yıl garantisinin olmasına rağmen garanti süresi dolmadan arızalandığını ve bu sebeple zarara uğradığını beyan ederek zararının davalı tarafından giderilmesini talep etmiş, davalı cevap dilekçesinde; kendileri tarafından yapılan makinelerin garanti kapsamında olduğunu ancak davacı tarafından yapılan işte meydana gelen ayıpların kendilerine bildirilmeden dava dışı kişilere yaptırıldığını beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.Mahkemece;

usulüne uygun ayıp ihbarı yapılmadan ayıpların 3. kişilere giderilmesinden dolayı malları ayıplı olarak kabul ettiği ve zararını ispatlayamadığı gerekçesi ile dava reddedilmiştir.Yazılı sözleşme bulunmamakla birlikte iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında davacı işverenin su kuyularından su çekilmesi amacıyla davalı tarafından su pompalarının yapılıp teslimi konusunda eser sözleşmesi ilişkisi kurulduğu ve yapılan işin bedelinin ödendiğine ilişkin taraflar arasında ihtilâf olmadığı anlaşılmıştır.

Taraflar arasındaki ihtilâf teslim edilen malların ayıplı olup olmadığı, davacı tarafça davalıya ayıpların ihbarının yapılıp yapılmadığı konularındadır.Her ne kadar davalı savunmasında işin yapıldığını, ancak davacı tarafça mallardaki ayıpların kendilerine bildirilmeden dava dışı 3. kişilerce giderildiğini belirtmiş ise de; davacı tanıkları ayıp ihbarının davalıya bildirilmiş olduğunu beyan etmişlerdir.

Bu durumda mahkemece bilirkişiden alınacak ek rapor ile davacının ayıp gideriminin bedeli ile ilgili olarak dava tarihindeki piyasa fiyatlarına göre hesaplama yaptırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmamıştır.Kabule göre de.

TTK'nın 4. maddesi gereğince davacının tacir sıfatının bulunmamasına rağmen davaya ticaret mahkemesi sıfatıyla bakılması doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 218,50 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,