Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2019/2118 K.2020/658

Davacı-karşı davalı ... İnş. Mim. Müh. Pey. Tem. Hiz. Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti. ile davalı-karşı davacı ... arasındaki davadan dolayı ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 17.11.2015 gün ve 2015/328 E.-2015/398 K. sayılı hükmü düzelterek onayan 23. Hukuk Dairesi'nin 12.02.2019 gün ve 2016/3420 E.-2019/397 K. sayılı ilamı aleyhinde davalı-karşı davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

KARAR -

Dava, eser sözleşmesi niteliğindeki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptâli ve tescil istemine ilişkindir.Davacı vekili, taraflar arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşme gereğince, kat irtifakı kurulduğunda davalı arsa sahibinin, davacıya hisse devri yapacağının kararlaştırıldığını, ancak inşaat bitirilip iskân alındığı halde tapu devri yapmadığını ileri sürerek, dava konusu bağımsız bölümlerin tapu kayıtlarının iptâli ile davacı adına tescilini ve davacının uğradığı zararın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece verilen ilk kararda, yapı kullanma izin belgesinin iptâli için İdare Mahkemesinde açılan davada alınan bilirkişi raporunda iskân izninin iptâlini gerektirir bir husus olmadığının bildirildiği, böylece davacının edimlerini yerine getirdiği, binada bir kısım eksiklikler bulunduğu, bunların kullanıma engel olmadığı gerekçesiyle, asıl davada tapu iptâl ve tescil talebinin kabulüne, tazminat talebinin reddine; karşı davada eksik işler bedeli yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay 23. Hukuk Dairesi’nce yapılan temyiz incelemesi sonucunda davalı arsa sahibinin dava açılmasına sebep olduğundan söz edilemeyeceğinden, asıl davada davalının yargılama giderleri ve vekâlet ücretinden sorumlu tutulması, bununla birlikte, karşı davada, dava kısmen kabul edilmesine rağmen yargılama giderlerinin tamamının davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesi de hatalı olmuştur gerekçesi ile karar bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak arsa sahibinin sözleşme uyarınca davacıya vermesi gerektiği dairelerin tapularını vermediği anlaşılmakla asıl dava yönünden davaya konu 7470 parsel üzerindeki binanın 1-4-5 ve 7 no’lu dairelerin davalı adına olan tapu kaydının iptâli ile davacı adına tapuya tesciline, davalı arsa sahibinin davanın açılmasına sebep olduğundan söz edilemeyeceğinden asıl davada davalının, yargılama gideri ve vekâlet ücretinden sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle, yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,

davacı vekili lehine ücreti vekâlet takdirine yer olmadığına, karşı dava yönünden ise eksik iş bedeli 2.950,00 TL'nin karşı davalıdan tahsili ile karşı davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince temyizi üzerine Yargıtay 23. Hukuk Dairesi’nce yapılan temyiz incelemesi sonucunda; kararın hüküm kısmındaki karar ilam harcı ile başlayan bent değiştirilerek yerine "Karar ilam harcının peşin alınan harçtan mahsubu ile bakiye 19.156,50 TL harcın davacı üzerinde bırakılmasına" ibaresi yazılarak düzeltilerek onanmasına karar verilmiş, karar davalı-karşı davacı tarafından karar düzeltme istemine konu edilmiştir.

1-Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında davalı-karşı davacının HUMK'nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin reddine karar verilmiştir.

2-Mahkemece uyulmasına karar verilen bozma ilamında, davanın açılmasına davalı sebep olmadığından yargılama giderlerinin davacı üzerine bırakılmasına karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir. Mahkemece bozmaya uyulmasına rağmen, hatalı olarak “Davacının yatırdığı 8.167,50 TL harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesine” karar verildiği bu defa karar düzeltme istemi üzerine yapılan incelemede anlaşılmakta ve kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de;

yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nin 12.02.2019 tarih, 2016/3420 Esas 2019/397 Karar sayılı düzelterek onama kararına eklenmek suretiyle düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalı- karşı davacı vekilinin diğer karar düzeltme taleplerinin reddine, 2. bentte yazılı nedenlerle kabulü ile Yargıtay 23. Hukuk Dairesi’nin 12.02.2019 tarih ve 2016/3420 Esas,