Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2019/2447 K.2020/57

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine dair verilen hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin, davalılardan ...

Madencilik-... firmasının işçisi olarak çalışırken, firmanın ihale yolu ile diğer davalıdan aldığı kömür dağıtım işinin ifası sırasında, 09.08.2014 tarihinde geçirdiği kaza nedeniyle yaralandığını ve yapılan tüm tedavilere rağmen sakat kaldığını, bu olayın meydana gelmesinde müvekkilinin hiçbir kusurunun bulunmadığını, olayın işverenin ve ihaleyi veren diğer davalının gerekli iş güvenliğini ve tedbirlerini almaması ve kontrolleri yapmaması sonucu meydana geldiğini, müvekkilinin kaza sonrası uzunca bir süre ...

Eğitim ve Araştırma Hastanesinde tedavi gördüğünü, müvekkilinin yaptığı işin kömür dağıtım işi olduğunu, işin sahibinin davalı ... olduğunu, dağıtım eylemini vakfın organize ettiğini, kaza sonrasında davacıda kalıcı birçok sakatlık ve hasarlar meydana geldiğinden çalışma şartlarının ağırlaştığını, söz konusu durumun davacıda manevi elem ve ızdıraba sebep olduğunu beyan ederek, bu nedenlerle davanın kabulü ile, şimdilik 100.000,00 TL maddi tazminat ile 75.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere şimdilik toplam 75.100,00 TL'nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş; davalılar vekili cevap dilekçelerinde davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu, davanın reddine dair verilen karar, yasal süresi içerisinde davacı vekilince temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. 2-Davacının, davalıya ait işin dağıtımının yapılması yönünde bir yüklenici-iş sahibi ilişkisi olmayıp, davacının, davalıya günübirlik çalışma şeklinde hizmet ilişkisi sözkonusudur.

Davacı ile davalı şirket arasındaki ilişki Türk Borçlar Kanunu’nun 393 vd. maddelerinde düzenlenen hizmet sözleşmesi ilişkisi olup, Türk Borçlar Kanunu 470 vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi ilişkisi bulunmadığından dava konusunun ve kusur durumunun hizmet sözleşmesi hükümlerine göre belirlenmesi gerekmektedir.

Bu nedenle mahkemece hizmet sözleşmesi ilişkileri konusunda uzman bilirkişi kurulundan, Türk Borçlar Kanunu'nun 393 vd. maddeleri hükümleri göz önünde tutularak, meydana gelen olayda davacı ile hizmet ilişkisinin bulunduğu davalı şirkete izafe edilebilecek kusur oranları hususunda, bunun sonucuna bağlı olarak da, davacının istemekte haklı bulunduğu tazminat miktarı konusunda gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınıp sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken, davacı ile davalı şirket arasında eser sözleşmesi ilişkisi bulunmadığı halde,

eser sözleşmesi hükümlerine göre kusur incelemesi yapılan bilirkişi raporuna itibar edilerek davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, verilen hükmün bu nedenlerle bozulması uygun bulunmuştur.