Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2019/2734 K.2019/3887

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan ayıplı imalât nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemiyle açılmış; mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı iş sahibinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir. 2-Davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Taraflar arasında 21.07.2006 günlü ... ili, ... ilçesi, ...

Köyü, Köprü İnşaatı'' yapımına ilişkin sözleşme imzalanmıştır.Davacı iş sahibi, sözleşme konusu inşaatın 25.12.2006 tarihinde bitirildiğini, 05.04.2007 günü geçici kabulün yapıldığını, geçici kabulden sonra köprüde ortaya çıkan ayıp ve kusurları tüm bildirimlerine rağmen yüklenicinin gidermediğini, ağır kusurlu olan yükleniciden ayıptan dolayı uğradığı zararının tazmin edilmesini talep etmiştir.Davalı yüklenici cevabında yaptığı işle ilgili teminat süresince sorumluluğunu yerine getirdiğini,

teminat süresinin bitiminden sonra ortaya çıkan zarardan sorumlu olmadığını ve davanın reddini savunmuştur.Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi heyetinin düzenlediği 21.02.2014 tarihli raporda; davacı iş sahibinin ve dava dışı proje şirketinin ayrı ayrı %20 oranında, davalı yüklenicinin ise %60 oranında kusurlu olduğu belirtilmiş; davalı yüklenicinin %60 kusur oranına göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Yüklenici yapımını üstlendiği eseri sözleşmeye teknik ve sanatsal kurallara ve amaca uygun olarak imâl edip iş sahibine teslim etmekle, iş sahibi de kararlaştırılan bedeli ödemekle mükelleftir. Eser, yüklenicinin sanat ve beceriyi gerektiren emek sarfıyla gerçekleştirdiği bir sonuçtur. Eser sözleşmelerinde; yüklenici sadakat ve özen borcu gereği eseri iş sahibinin yararına olacak şekilde ve ona hiçbir zarar vermeden meydana getirmek zorundadır.

Yüklenicinin genel ihbar yükümlülüğü bu zorunluluktan kaynaklanır. Başka bir deyişle akdin gereği gibi ve zamanında ifasını tehlikeye sokan her hali yüklenici, iş sahibine derhal haber vermeye mecburdur (TBK 472). Yüklenici genel özen ve sadakat yükümünün gereği olarak kendisine teslim edilen malzemeyi muayene etmeli, eserin meydana gelmesine elverişli bulunmadığını öğrenir öğrenmez iş sahibine bildirmeli ve onun talimatına uygun şekilde hareket etmelidir.

Sözleşmeyi imzalayan davalı yüklenici işinin ehli olup, kendisinden basiretli bir tacir gibi davranması beklenir.

Somut olayda mahkemece hükme esas alınan raporda davacı iş sahibi idare ile dava dışı proje müellifi şirket de yüklenici ile birlikte kusurlu bulunmuştur. Oysa davalı yüklenicinin sözleşme ile üstlendiği işi fen, sanat ve tekniğine uygun olarak yapma yükümlülüğü kapsamında proje hataları da dahil olmak üzere iş sahibi idareyi uyarma yükümlülüğü vardır.

Dosya kapsamında yüklenicinin genel ihbar yükümlülüğünü ve uyarı görevini yerine getirdiğine ilişkin bilgi ve belge bulunmadığı gibi, davalı tarafça da proje hatalarıyla ilgili iş sahibine uyarının yapıldığı kanıtlanamamıştır.

Bu durumda mahkemece kusurun tamamının yüklenicide olduğunun kabulü ile davanın kabulüne karar verilmesi gerekir iken, kısmen kabulü doğru olmamış, açıklanan nedenlerle hükmün bozulması uygun bulunmuştur.SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı iş sahibinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte yazılı nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 154,30 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,