Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2019/3282 K.2020/2220

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak talebine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı yüklenici davasında aralarında düzenlenen sözleşme ile davalı iş sahibinin taş ocağından iş sahibinin tersane dolgu sahasına nakletme ve dolgu işinin yapılması işini üstlendiğini, davalı iş sahibinin kendisine KDV’den muaf olduğunu beyan ettiği için KDV bedeli olmadan fatura düzenlediğini ancak daha sonradan davalının muafiyetinin iptâl edildiğini ve vergi bedelini kendisinin ödediğini belirterek faturalar nedeniyle ödemiş olduğu KDV bedelinin davalıdan tahsilini istemiş, davalı savunmasında KDV’den muaf olduğunu, muafiyet belgesinin iptâli kararına karşı iptâl davası açmış bulunduklarını ve aralarında mutabakat belgesinin bulunduğunu, bu belgede davacı tarafın KDV talebinin bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiş ise de; taraflar arasında düzenlenen 16.01.2008 tarihli mutabakat metninde davacının 198.864,55 TL alacağının olduğunun açıklandığı, bu metinde KDV alacağı hakkının saklı tutulmadığının anlaşılmasına göre mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması uygun görülmüştür.