Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2019/3342 K.2019/4389

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar üzerine davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuş; ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş, verilen hüküm davalı vekilince temyiz olunmuştur.

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 15. maddesinde yargı harçlarının (1) sayılı tarifede yazılı işlemlerden değer ölçüsüne göre nispi esas üzerinden alınacağı, 16. maddesinde değer ölçüsüne göre harca tabi işlemlerde (1) sayılı tarifede yazılı değerlerin esas olduğu,

28/a maddesinde karar ve ilam harçlarının dörtte birinin peşin alınacağı, 32. maddesinde yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemlerin yapılamayacağı, (1) sayılı tarifenin A.III.1.a maddesinde konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden binde 68,31 oranında karar ve ilâm harcı alınacağı,

A.III.1.e maddesinde Yargıtay'ın tasdik veya işin esasını hüküm altına aldığı kararlar için de aynı oranda karar ve ilam harcı alınacağı ve A.IV.1.a maddesinde de Yargıtay Hukuk Dairelerine yapılacak temyiz başvurularında tarifede gösterilen miktarda başvuru harcının alınacağı düzenlenmiştir.

Yukarıdaki hükümlere göre mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda dava değeri 160.000,00 TL olarak belirlenmiş olup davacı tarafından harç eksiği ikmal edilmiştir. Bu nedenle 160.000,00 TL üzerinden binde 68,31 oranında hesaplanan nispi harcın 1/4'ü oranında 2.732,40 TL nispi temyiz karar ilâm harcını, temyiz başvurusu sırasında peşin olarak yatırması gerekirken, 20.05.2019 günlü sayman mutemedi alındısı ile 44,40 TL maktu temyiz karar harcı yatırıldığından 2.688,00 TL temyiz karar harcının eksik olduğu görülmüştür. Eksik yatırılan temyiz harç ve giderleri yönünden 6100 sayılı HMK 366. maddede

yapılan yollama nedeniyle HMK 344/1. ve HMK 346/2. madde hükümlerinin temyizde de kıyasen uygulanması gerekir.

HMK 344. maddenin sonucu olarak; temyiz dilekçesi verilirken, temyiz kanun yoluna başvuru için gerekli harçlar ve tebliğ giderleri de dahil olmak üzere tüm giderlerin ödenmesi gerekli olup, bunların hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, kararı veren mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi, verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkemece başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekir.

HMK hükümlerine göre temyizde de kıyasen uygulanması gereken 05.01.1949 tarih, 1944/2 Esas, 1949/1 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı'na göre bu kararı verme yetkisi temyize konu kararı veren mahkemeye ait olduğundan Yargıtay'ca bu karar verilemez. Mahkemece verilecek bu karara karşı temyiz yoluna başvurulması hâlinde, 346. maddenin ikinci fıkrası hükmünün kıyas yoluyla uygulanması gerekir.

Kıyas yoluyla uygulanacağı belirtilen 346/2. maddenin sonucu olarak ise; bu karara karşı tebliği tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilmesi mümkün olup, temyiz yoluna başvurulduğu ve gerekli giderler de yatırıldığı takdirde dosya, kararı veren mahkemece Yargıtay’a gönderilecek, Yargıtay tarafından; bu karar yerinde görülmezse, ilk temyiz dilekçesine göre gerekli inceleme yapılacaktır.