Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2019/3598 K.2020/1954

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, rücuen alacak istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı iş sahibi, davalı yüklenicidir. Davalı, davacı belediyeye ait ve idari sınırları içinde bulunan Çamlık Mahallesi bölge parkı yapım işini üstlenmiştir. Taraflar arasındaki bölge parkı inşaatı yapımı ile ilgili iş ve sözleşme eser sözleşmesi ilişkisidir. Davada da, davalı yüklenicinin inşaatın yapımı için kurduğu şantiye içerisinde bulunan malzeme çadırının şiddetli rüzgar ve hortum etkisiyle yerinden kopup yüksek gerilim hattına takılması nedeniyle ekiplerin müdahelesi sırasında Halis Kocaoğlunun ölmesi ve mirasçılarının açtığı dava sonucunda TEİAŞ’ın ölenin mirasçılarına ödediği tazminatın davacı iş sahibinden kusuru oranında rücuen tahsil edilmesi nedeniyle iş sahibince de ödenen tazminatın yükleniciden tahsili talep edilmiştir.

Yanlar arasında imzalanan sözleşmenin iş ve işyerlerinin korunması ile sigortalanması başlıklı 9. maddesinde kesin kabul tarihine kadar iş ve işyerinin korunması, sigortalanması ve iş yerinde yapılacak çalışmalar sırasında ve nedeniyle işçiler, çevre halkı ve diğer kişilere verilecek zararlarla ilgili sorumluluklar düzenlenmiştir. Söz konusu sözleşme hükümleri yüklenicinin sorumluluğunu düzenlediği gibi TBK’nın 115. maddesinde ifade edilen sorumsuzluk anlaşması niteliğindedir.

Taraflar arasında eser sözleşmesi ilişkisi bulunduğu ve sözleşmede iş sahibinin sorumsuzluğu ile yüklenicinin sorumluluğuna ilişkin düzenleme de bulunduğuna göre, taraflar arasındaki ihtilâfın eser sözleşmesi ilişkisi ve sözleşme hükümlerine göre çözülmesi gerekir. Ölenin mirasçılarının açtığı dava sonucunda mirsçılarına ödeme yapan işveren TEİAŞ’ın, eser sözleşmesinin iş sahibi olan davacı ... aleyhine açtığı davada atanan bilirkişi, hizmet ilişkisi ve iş güvenliği hükümlerine göre kusur incelemesi yapıp, değerlendirdiğinden, o dosyada alınan bilirkişi raporundaki kusurun eldeki davadaki taraflar için bağlayıcı ve kesin delil olduğunun kabulü mümkün değildir.

Bu durumda mahkemece; eser sözleşmeleri ve eser sözleşmesi ilişkileri konusunda uzman teknik bilirkişiden, eser sözleşmesi ile ilgili TBK’nın 470 ve devamı maddeleri ile yanlar arasındaki sözleşme hükümleri ve sorumsuzlukla ilgili madde hükümlerini de gözönünde tutarak, taraflar arasındaki rücu ilişkisine esas olmak üzere, kusur oranı konusunda gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınıp değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile eser sözleşmesi ilkeleri ve sözleşme hükümlerine göre inceleme yapmayan ve teknik konuda uzman olmayan hukukçu bilirkişinin raporuna itibar edilerek davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.