KÜNYE
15. Hukuk Dairesi 2019/3756 E., 2020/1714 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Haziran 2020
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
340 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
- KARAR -
Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanmış olup, işin tamamlanıp teslim edilmesine rağmen devredilmeyen bağımsız bölümlere ait tapu kayıtlarının iptâl ve tescili istemine ilişkindir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne dair verilen karar, davalı ve katılma yoluyla davacı vekilince süresinde temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün olmamasına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;
2-Mahkemenin 2016/41 Esas 2016/44 Karar sayılı kararı, Dairemizin 21.01.2019 gün 2018/1757 Esas 2019/255 Karar sayılı ilamıyla ferileriyle birlikte ortadan kalktığından davacı yararına kabul edilen 581.104,47 TL üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre 37.194,18 TL vekâlet ücretinin hüküm altına alınması gerekirken 29.12.2016 tarihli 2016/41 Esas 2016/44 Karar sayılı kararda hesaplanan 23.244,17 TL tutarındaki vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır. Kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 15. Hukuk Dairesi, E. 2019/3756, K. 2020/1714, 22 Haziran 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama