Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2019/385 K.2019/4100

Davacılar ... mirasçıları. 1-... 2-... 3-... 4-... 5-... 6-... ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ...

1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 18.12.2014 gün ve 2014/7-2014/552 sayılı hükmü onayan 23. Hukuk Dairesi'nin 02.04.2018 gün ve 2015/2528-2018/2563 sayılı ilamı aleyhinde davacılar tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü: - KARAR - Dava, eser arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan edimin, yüklenici tarafından sözleşmede belirlenen sürede ifa edilmemesi nedeniyle, sözleşmenin geriye etkili feshine karar verilmesi istemine ilişkin olup,

mahkemece davanın reddine dair verilen karar temyiz incelemesi sonunda. 23. Hukuk Dairesince 2015/2528 Esas, 2018/2563 Karar sayılı kararla onandığından, davacılar bu kez, karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.Davacı vekili taraflar arasında kurulan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde davalı yüklenicinin sözleşme hükümlerine aykırı davranıp belirlenen sürelerde inşaat ruhsatı almadığını inşaatın yapımına başlamadığını yapılan ihtara rağmen halen ruhsat temin edemediğini,

temerrüde düşen yüklenici ile yapılan sözleşmenin feshine karar verilmesini istemiştir.Davalı yüklenici vekili inşaat ruhsatı için süresinde yapılan başvurunun Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun bölgede yapılacak imar tadilatını onaylamaması nedeniyle alınamadığını bu nedenle haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Taraflar arasında imzalanan, ... 1. Noterliği'nin 17.04.2012 tarih ve 3520 yevmiye nolu arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde; davacının maliki bulunduğu ... ili ... Mahallesi, 414 ada 17 parselde yapılacak inşaat ruhsatının, yüklenici tarafından en geç 2012 yılı içerisinde alınıp, ruhsattan itibaren 24 ay içinde inşaatın bitirilmesi gerektiği kabul edilmiştir (sözleşme madde 13).

Dosya kapsamına göre davalının, 2012 yılı sonuna kadar ve 07.01.2014 dava tarihine kadar inşaat ruhsatını alamadığı, sebebinin Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu kararları olduğu anlaşılmaktadır.

Kurulun 09.10.2012 tarihli yazısında; dava konusu taşınmaz için davalı tarafından hazırlanan 18.06.2012 tarihli onaylı mimari projenin, taşınmazın bulunduğu 414 ada için, Belediye Başkanlığınca hazırlanacak plan tadilatının, Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu’nca uygun bulunmasından sonra değerlendirilebileceği belirtilmiştir. Davalı yüklenici işinin ehli olup, sözleşme tarihinde arsa üzerinde bulunması muhtemel, fiili ve hukuki engelleri bilmek zorundadır.

Bu nedenle ruhsatın alınamamasında arsa sahibinin bir kusuru bulunmayıp, aksine yüklenicinin, TBK 471. maddesinde düzenlenen özen borcu nedeniyle sorumluluğu söz konusudur. Mahkemece alınan 08.12.2014 tarihli bilirkişi raporunda da teslim tarihine kısa bir süre kalmasına rağmen hala ruhsat alınamadığı bildirilmiştir. İdare makamlarından kaynaklansa da makul tahammül süresi geçtiği gibi, taraflar arasındaki güven ilişkisi de zedelenmiştir.

Bu durumda sözleşme gereklerine uygun özenle davranmayıp, temerrüde düşen yükleniciye karşı, davacı arsa sahiplerince TBK 125. maddesinden kaynaklanan, sözleşmenin geriye etkili feshine ilişkin hakkın (dönme hakkı) kullanılmasında hukuka aykırı bir yön bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekirken, zuhulen yazılı gerekçe ile onandığı bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından karar düzeltme isteminin kabulü, hükmün açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle; davacıların karar düzeltme isteminin kabulüne Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nin 2015/2528 Esas, 2018/2563 Karar sayılı kararının kaldırılmasına kararın davacılar yararına BOZULMASINA, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 136,00 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davacılardan alınmasına,