Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2020/1580 K.2021/394

Taraflar arasındaki mülkiyet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hüküm süresi içinde davacılar ... ile ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR -

Dava kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre yapılması gerekenden daha fazla sayıda yapılan bağımsız bölümlerin sözleşmedeki paylaşım oranına göre arsa sahiplerine ait olduğunun tespiti istemine ilişkindir. Yerel mahkemece davanın kabulüne dair verilen ilk hüküm Yargıtay 23. Hukuk Dairesi’nin 2015/9874 Esas 2018/3720 Karar sayılı 25.06.2018 günlü kararı ile bozulmuş, bozma ilamına karşı bir kısım davacıların karar düzeltme talepleri Yargıtay 15. Hukuk Dairesi’nin 2018/5693 Esas 2019/2978 Karar sayılı ve 25.06.2019 günlü kararı ile reddedilmiş, bozmaya uyan yerel mahkemece davanın reddine dair verilen hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Yargıtay 15. Hukuk Dairesi’nin 2018/5693 Esas 2019/2978 Karar sayılı ve 25.06.2019 günlü karar düzeltme talebinin reddine ilişkin kararındaki açıklama nazara alınarak, davanın hukuki yarar yokluğundan reddedilmesi gerekirken yerel mahkemece esasa girilmesi yanlış olmuş ise de karar sonucu itibarı ile doğru olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır. 6100 sayılı HMK'nın 114/1-h. maddesine göre hukuki yarar dava şartıdır.

Dava şartı varlığı davanın görülmesi için gerekli ön şartlardandır. "Mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırır. Taraflar da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilirler (HMK 115/1). Mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Ancak, dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için kesin süre verir.

Bu süre içinde dava şartı noksanlığı giderilmemişse davayı dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddeder (HMK 115/2).6100 sayılı HMK’nın 323/1-ğ maddesinde, vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir olunacak vekalet ücretinin yargılama gideri olduğu, 326/2. maddesinde ise, davada taraflardan her birinin kısmen haklı çıkması halinde yargılama giderlerinin tarafların haklılık oranında paylaştırılacağı düzenlenmiştir.

Karar tarihine göre uygulanması gereken Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nde; tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) tarifenin üçüncü kısmına göre belirleneceği (13/1), ancak hükmedilen ücretin kabul veya reddedilen miktarı geçemeyeceği (13/2),

davanın dinlenebilmesi için kanunlarda öngörülen ön şartın yerine getirilmemiş olması ve husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmesinde, davanın görüldüğü mahkemeye göre tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde yazılı miktarları geçmemek üzere üçüncü kısımda yazılı avukatlık ücretine hükmolunacağı (7/2) düzenlemeleri mevcuttur.

Dava şartı yokluğu nedeniyle verilen karar önşart yokluğu nedeniyle verilmiş bir red kararı niteliğinde olduğundan bu durumda Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 7/2. maddesindeki düzenleme gereğince maktuyu geçmemek üzere nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekir.

Somut olayda, karar tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin ikinci kısmın ikinci bölümünde Asliye Hukuk Mahkemelerinde takip edilen davalar için kararlaştırılan vekalet ücreti 2.725,00TL olarak belirlenmişken, davalı yararına bu miktarın aşılması sureti ile 3.600,00TL vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

Hükmün bu sebeple bozulması gerekir ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanması gereken mülga HUMK’nın geçici 438/VII. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenler ile davacı vekilinin 2. bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2. bent kapsamında kalan temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 4. bendinde yer alan "Davalı kendisini bir vekil ile temsil ettirmesinden dolayı 3.600,00 TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine," cümlesinin çıkarılarak yerine , "Davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesap edilen 2.725,00 TL vekâlet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine" cümlesinin yazılmasına,