Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2020/2122 K.2021/1735

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hüküm süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR -

Dava, davalı arsa sahipleri ile yüklenici arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi gereğince davalı yüklenici tarafından yapılan inşaatta yükleniciye isabet eden bağımsız bölümün satın alınması sebebiyle temliken tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece tapu kaydının iptâli ve davalı ... adına kayıtlı olan taşınmazın, davacı adına tapuya şerh ve tescil isteminin reddine, satışı haricen yapılıp davacı adına devri gerçekleşmeyen dava konusu taşınmazın dava tarihine göre 65.000,00 TL olarak belirlenen değerinin dava tarihinden yasal faizi ile birlikte müstakilen davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, verilen karar davalı ... tarafından temyiz edilmiş, temyiz incelemesi sonucunda Dairemizin 04.03.2020 tarih, 2020/609 Esas, 2020/900 karar sayılı ilamı ile kararın vekalet ücreti yönünden düzeltilerek onanmasına karar verilmiş, davacı karar düzeltme talep etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uymayan davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin reddine karar verilmiştir.

2-Harçlar Kanunu'ndaki düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, mahkemece gözetilmesi gerektiği gibi temyiz veya karar düzeltme nedeni olarak ileri sürülmese dahi Yargıtay tarafından da resen gözetilmesi gerekmektedir.Bilindiği üzere, 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 73/2. maddesinde "Tüketici Mahkemesi nezdinde Bakanlık, tüketiciler ve tüketici örgütleri tarafından açılan davalar 02.07.1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanunu'nda düzenlenen harçlardan muaftır" hükmü düzenlenmiş olup, bu doğrultuda sağlayıcı sıfatına haiz olan tarafın harçtan muaf olduğuna dair kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır.

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 15. maddesinde yargı harçlarının (1) sayılı tarifede yazılı işlemlerden değer ölçüsüne göre nispi esas üzerinden alınacağı, 16. maddesinde değer ölçüsüne göre harca tabi işlemlerde (1) sayılı tarifede yazılı değerlerin esas olduğu,

28/a maddesinde karar ve ilam harçlarının dörtte birinin peşin alınacağı, (1) sayılı tarifenin A.III.1.a maddesinde konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden binde 68,31 oranında karar ve ilam harcı alınacağı düzenlenmiştir.Somut olayda davacı tüketici olup davalı ...’ın tüketici sıfatı bulunmamaktadır.

Davacı tüketici harçtan muaf olduğundan dava açılırken başvurma harcı ve nispi karar ve ilâm harcı yatırmamış olması gerekirse de dava açarken 11.05.2012 tarihli, 2066 sıra no.lu sayman mutemed alındısı ile 21,15 TL başvuru harcı ile 252,45 TL nispi harç ödediği anlaşılmıştır. Yapılan yargılama sonucunda dava kabul edilmiş olmakla aleyhine karar verilen taraftan hüküm altına alınan 65.000,00 TL üzerinden hesaplanacak nispi karar ve ilam harcının alınması gerekmektedir.

Bu nedenlerle mahkemece hükmün 3. bendinde "Davalı ...’dan 27,70 TL başvuru harcının tahsili ile hazineye irat kaydedilmesine" ve 4. bentte “Davacı tarafından sarf olunan 54,00 TL mahkeme masrafından dosyada bulunan davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine” kararının hatalı olduğu bu kez yapılan incelemede anlaşılmıştır.

Bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın, 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK'nın 438/VII. maddesi gereği ilk düzeltilerek onama ilamına bu husus da ilave edilecek şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca Yargıtay 15. Hukuk Dairesi’nin 04.03.2020 tarih, 2020/609 2020/900 karar sayılı düzeltilerek onama ilamına ek olarak hüküm fıkrasının 3. ve 4. bendinin karardan tamamen çıkarılarak 3. bent olarak “Alınması gereken 4.440,15 TL’den,