Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2020/2755 K.2020/3001

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Asıl dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptâl, tescil ve maddi tazminat; karşı dava ise eksik iş bedelinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. Mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiş tarafların temyizi üzerine Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nin 22.03.2018 tarih 2017/1519 Esas ve 2018/2309 Karar sayılı ilamı ile karar bozulmuş ve mahkemece bozmaya uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonucu 03.10.2019 tarihli karar ile asıl davanın kısmen kabulüne, karşı dava yönünden ise karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karar, taraf vekillerince yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Davacı-karşı davalı vekili temyiz dilekçesinde, eksik metrekare farkının depo edilmesi yönünden kararı temyiz etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili ise; bozma öncesi verilen asıl davaya ilişkin kararda reddolunan kısım üzerinden lehlerine vekâlet ücretine hükmedildiğini ve bu hususun bozma kararı ile kesinleştiğini; ancak, bozmaya uyularak verilen kararda reddolunan kısım üzerinden lehlerine vekâlet ücretine hükmedilmediğini ileri sürerek hükmü temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre, davacı-karşı davalı yüklenicinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı-karşı davacı arsa sahibinin temyiz itirazlarına gelince;

Davacı asıl davasında tapu iptâl ve tescil ile birlikte 80.000,00 TL alacak isteminde de bulunmuş olup; davacı yüklenicinin maddi tazminat istemi reddedildiğine göre, reddolunan

kısım üzerinden vekille temsil olunan asıl dava davalısı lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 8.800,00 TL nisbi vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken asıl davada bu konuda olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmaması doğru olmamıştır. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/VII. maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.