Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2020/688 K.2020/2692

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı ... Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı ...Ltd. Şti. vekili Avukat Sena Aktarlı geldi. Diğer davalılar vekili gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptâli ve tescil olmadığı takdirde alacak talebine ilişkin olup, mahkemece Yargıtay 13. Hukuk Dairesi’nin 2016/13756 Esas, 2017/11805 Karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda açılan davanın, davalı Vakıf yönünden usulden reddine ve diğer davalılar yönünden kabulüne dair verilen karar, davalılardan .... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı davasında; davalı ... Ltd. Şti. ile aralarında yapılan sözleşmeye göre ... ilçesi, 1809 ada, 1 parsel sayılı taşınmazın davalılardan Vakıf adına tescilli olduğunu, üzerinde bulunan A4 blok, 2. kat A3 bloğa bakan cephedeki daireyi davalı ... Ltd. Şti.'den satın aldığını, davalı Vakıf ile diğer davalı yüklenici ...Ltd. Şti. arasında kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, daireyi satın aldığı davalı ... Ltd. Şti.'nin alt taşeron olduğunu, alacağın temliki hükümlerinin somut olayda gerçekleştiğini belirterek tapu iptâli ve tescil, olmadığı takdirde dava tarihindeki rayiç bedelinin tahsiline karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

Davalı Vakıf; devir yasağı bulunduğu ve davacı ile aralarında akdî ilişki bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Davalı yüklenici ... Ltd. Şti.; davacı ile aralarında sözleşme bulunmadığını, kendisine husumet düşmeyeceğini, husumet düşse bile diğer davalı alt taşeronun sözleşme gereklerini

yerine getirmediğini belirterek davanın reddini istemiştir. Davalılardan ... Ltd. Şti. ise kabul beyanında bulunmuştur.

Mahkemece verilen 17.06.2015 tarih, 2014/559 Esas, 2015/1681 Karar sayılı tapu kaydının iptâli ve tescil isteminin reddine, bedel iadesi davasının davalı taşeron ... Ltd. Şti. yönünden kabulü ile 200.000,00 TL'nin tahsiline şeklinde verilen hüküm, davacı ve davalı yüklenici ... Ltd. Şti. vekilince temyiz edilmiş, Yargıtay 13. Hukuk Dairesi’nin 2016/13756 Esas, 2017/11805 Karar sayılı bozma ilamında, davalı yüklenici ... Ltd. Şti. ile taşeron ...

Şti. arasındaki 15.11.2012 tarihli fesih sözleşmesinin alacaklıları zarara uğratmak amacıyla muvazaalı olarak yapılıp yapılmadığı, davacının ödediği bedelin inşaatın yapımında kullanılıp kullanılmadığı, dava konusu taşınmazın tapusunun kimin adına kayıtlı olduğu hususları tespit edilip, davalı yüklenici ile taşeron arasında muvazaalı işlem olup olmadığı araştırılıp, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyulmuş ise de; arsa sahibi vakıf ile davalı yüklenici arasındaki sözleşme hükümlerini, sözleşmede düzenlenen devir yasağını da göz önünde tutarak, davalı yüklenici ile davalı taşeron arasındaki 15.11.2012 tarihli sözleşmenin feshi işleminin muvazaalı olup olmadığı konusunda yeterli araştırma ve inceleme yapılmadan karar verilmiştir.

Özellikle emsal olarak gösterilen Yargıtay 14. Hukuk Dairesi'nin 2016/2018 Esas, 2016/8081 Karar sayılı bozma ilamındaki dosyada davacı ve dava konusu olay farklı olup eldeki davada, Yargıtay 14. Hukuk Dairesi'nin bozma kararına göre muvazaa olgusunun kabul edilmesi doğru olmadığı gibi, iptâl edilen tapu kaydında yer alan takyidat lehdarları davada taraf olmadığı ve davacının takyidatların terkini talebi bulunmadığı halde tapu kaydındaki tüm takyidatların terkini sonucunu doğuracak şekilde takyidatlardan ari olarak davacı adına tescil kararı verilmesi de doğru olmamıştır.

Öte yandan hükmün beşinci fıkrasında 13.662,00 TL nispi harcın davalılar yüklenici ve taşerondan tahsiline karar verilmiş ise de, hesaplamanın nasıl yapıldığı denetime elverişli şekilde gösterilmemiştir. İlk kararda 3.415,500 TL nispi harcın tahsiline hükmedilmiş iken daha fazla nispi ilam harcının tahsiline karar verilmesi de doğru olmamıştır. Kararın belirtilen sebeplerle bozulması uygun görülmüştür.