Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2021/1184 K.2021/567

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR -

Davacı vekili, bilişim sektöründe faaliyet gösteren müvekkili şirketin, maliyetlerin artması, döviz kurundaki dalgalanmalar ve enflasyon nedeniyle ekonomik darboğaza girdiğini, borçlarını ödemede temerrüde düştüğünü, sundukları konkordato projesinin uygulanması halinde borçların tamamını ödeyebileceklerini ileri sürerek,

konkordato tedbirlerine hükmedilmesini, İİK’nın 285. vd. maddeleri uyarınca geçici ve kesin mühlet kararları verilmesini ve sonucunda konkordatonun tasdikini talep etmiştir.İlk derece mahkemesince, İİK’nın 286. maddesinde sayılan belgelerin mevcut olduğunun tespit edilmesi üzerine İİK’nın 287. maddesi uyarınca 19.07.2018 tarihinden itibaren 3 aylık geçici mühlet kararı verilerek, geçici konkordato komiseri atandığı, geçici komiserin şirket hakkında verdiği olumlu rapor üzerine 17.10.2018 tarihinden itibaren 1 yıllık kesin mühlet kararı verildiği,

kesin mühlete ilişkin alınan nihai raporda, şirketin borca batık durumda olduğunun, tüm borçları 24 ay vadede ödeme teklifinin, konkordato projesinden etkilenecek alacaklılar tarafından İİK’nın 302. maddesine öngörülen çoğunlukla kabul edilmediğinin bildirildiği, borçlu şirketin mali durumunun süreç içerisinde iyileşmediği, geçici ve kesin mühlet süreçlerinden sonuç alınamadığı,

şirketin iş ve işlemlerine dair komiseri yeterince bilgilendirmediğinden kesin mühletin uzatılması talebinin yerinde görülmediği gerekçesiyle, konkordato talebinin reddine, davacı şirketin İİK’nın 292. ve 179. maddesi hükümleri uyarınca iflasına karar verilmiştir.İlk derece mahkemesi kararına karşı, davacı şirket vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, ...

Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 09.09.2020 tarihli ve 2020/521 Esas, 2020/887 Karar sayılı ilamıyla, geçici mühlet ve kesin mühlet sürecinde borçlu şirketin mali durumunun düzelmediği, konkordato projesinin kabulü için gerekli yasal çoğunluğun sağlanamadığı, şirketin borca batık durumda olduğu, konkordatonun başarıya ulaşmasının mümkün olmadığı, bu itibarla İİK'nın 292. maddesi hükmü ile özellikle borçlu şirketin malvarlığının korunması düzenlemesi de gözetildiğinde, iflas kararında bir isabetsizlik bulunmadığı,

ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı şirket vekilince temyiz edilmiştir.1-İİK’nın 287 /5. maddesinin yollaması ile 292/son fıkrası gereğince “Mahkeme, bu madde uyarınca karar vermeden önce borçlu ve varsa konkordato talep eden alacaklı ve alacaklılar kurulunu duruşmaya davet eder; diğer alacaklıları ise gerekli görürse davet eder.” hükmünü içermektedir.Somut olayda, davacı şirketin yetkili temsilcisinin yargılama sırasında mahkemeye çağrılarak dinlenmediği, kanunun amir hükmünün yerine getirilmediği dosya kapsamından anlaşılmıştır. Bu durumda, davacı şirketin yetkilisi mahkemeye çağrılarak dinlenmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.