Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2021/4063 K.2021/1424

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı 30.09.2015 tarihli 2014/531 Esas-2015/654 Karara direnilmesine, asıl davanın kabulüne yönelik verilen hüküm süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında yapı denetim sözleşmeleri imzalandığını, davalının sözleşmeleri haksız olarak feshettiğini, davalının haksız feshi nedeniyle yeni iş alma imkanının ortadan kalktığını, uğradığı kazanç kaybının 818.893,57 TL olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 10.000 TL'nin faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiş, 28.08.2015 tarihinde davasını ıslah etmiştir. Davalı vekili, sözleşmenin haklı olarak feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile Yargıtay 11.Hukuk Dairesinin bozma ilamı sonucunda somut sözleşme ilişkisinin seyrine göre hesaplanan 39.413,49 TL’nin tahsiline karar verilmiştir. Bu kararın da Yargıtay 23. Hukuk Dairesinin 15.10.2018 gün, 2016/444E. 2018/4692K.

Sayılı ilamıyla, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04.02.1948 tarih 1944/10 E., 1948/3 K. ve 12.05.2016 tarih 2015/4-268 E., 2016/1 K. sayılı kararları uyarınca bozmadan sonra ıslah yapılmasının mümkün olmadığından bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamından sonra yapılan yargılama neticesinde mahkemece, 22/07/2020 tarihli 7251 Sayılı Kanun'un 18. maddesi ile yeniden düzenlenen ıslahın zamanı ve şekline dair 6100 sayılı HMK'nın 177. maddesi uyarınca 2.fıkrası uyarınca, Yargıtay'ın bozma kararından veya bölge adliye mahkemesinin kaldırma kararından sonra dosya ilk derece mahkemesine gönderildiğinde, ilk derece mahkemesinin tahkikata ilişkin bir işlem yapması hâlinde tahkikat sona erinceye kadar da ıslah yapılabileceği ve bozma sebebine göre bozma sonrası yargılama sırasında yürürlükte olan yasal düzenleme gereği ıslah yapılabileceği gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.Karar,

taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.Hukuk Muhakameleri Kanunun 176. vd. maddelerinde düzenlenen ıslah müessesi taraflara yapmış oldukları işlemi tamamen veya kısmen düzeltme veya değiştirme imkanı veren bir yoldur.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04.02.1948 tarih 1944/10 E., 1948/3 K. ve 12.05.2016 tarih 2015/4-268 E., 2016/1 K. sayılı kararları uyarınca bozmadan sonra ıslah yapılabilmesinin mümkün olmadığı belirtilmişse de yargılama sırasında 22.07.2020 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı HMK’nın 177. maddesine eklenen fıkra uyarınca bozmadan sonra ıslah yapılabilmesinin önü açılmıştır. Bu hüküm uyarınca, ıslah tahkikatın sona ermesine değin yapılabilecektir.

Bu itibarla HMK'nun 373. maddesinin 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanunun 43. maddesi ile eklenen 5. fıkrası uyarınca direnme kararı dairemizce incelenmiş ve aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2) Mahkemece, taraflar arasındaki işin ticari iş mahiyetinde olduğu ve davacı tarafından reeskont faizi talep edildiği gözetilmeksizin alacağa yasal faiz uygulanmasına hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiş ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi,yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden,