Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2015/1236 K.2016/1442

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.02.2015 tarih ve 2015/32719 sayılı yazısı ile, Muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı TCK'nın 289/1-1. cümle, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis ve 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükmedilen hapis cezasının aynı Kanunun 51/1 maddesi gereğince ertlenmesine dair...3. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.10.2014 tarih ve 2014/319 esas, 2014/65 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarihli ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarihli ve 2007/10-108 esas, 2007/152 sayılı kararında da belirtildiği üzere, kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, bunun gerekçelerinin gösterilmesi,

dayanılan gerekçelerin de yasal ve dosya içeriğiyle örtüşmesi gerektiği, yine aynı Kanunun 3. maddesinin 1. fıkrasında ise, "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine" hükmolunacağının belirtildiği,

somut olayda mahkemece temel cezanın tespiti sırasında hapis cezası takdiren alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, para cezası tayin edilirken 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 61. maddesine aykırı olacak şekilde alt sınırdan niçin uzaklaşıldığına dair hiçbir gerekçe gösterilmeden ve hüküm kısmında teşdiden uygulama yapıldığı da belirtilmeden anılan Kanunun 52/1. maddesinde gösterilen 5 tam gün sayısının çok üzerinde artırım yapılarak 90 gün adli para cezasına hükmedilmek suretiyle, sanık hakkında fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 22.01.2015 gün ve 94660652-105-35-0390-2015/2071/5383 sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ olunmuştur.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I- Olay

Katılanlar ... ve ...tarafından borçlu ... aleyhine...2.

İcra Müdürlüğünün 2008/149 Esas sayılı dosyası ile icra takibi yapıldığı, takibin kesinleşmesi üzerine 27.01.2009 tarihinde haciz işlemi yapıldığı ve menkullerin yediemin olarak sanık ...’a teslim edildiği, borcun ödenmemesi üzerine 20.09.2012 tarihinde haciz mahalline gidildiği ve sanığa yediemin olarak teslim edilen menkullerin bulunmadığının tespit edildiği, şikayet üzerine açılan kamu davasında sanık ...'m TCK’nın 289/1-1. cümlesi uyarınca 3 ay hapis ve 90 gün adli para cezası ile cezalandırıldığı, hapis cezasının TCK’nın 51/1 maddesi gereğince ertelendiği,

adli para cezasının ise TCK’nın 52. maddesi gereğince günlüğü 20 TL olarak belirlenerek 1.500 TL adli para cezası verildiği, tefhim edilen kararın temyiz edilmeden kesinleştiği anlaşılmıştır.

II- Kanun yararına bozma istemine ilişkin uyuşmazlığın kapsamı

Temel ceza miktarının kanunda öngörülen sınırlar içinde saptanması işlemi yapılırken takdirin hatalı kullanılmış olmasının, kanun yararına bozma istemine konu edilip edilemeyeceğine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme

CMK'nın 309. maddesi uyarınca hâkim veya mahkemece verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümlere karşı başvurulan olağanüstü bir kanun yoludur.

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 19.02.2008 tarih ve 19/31 sayılı kararında belirtildiği gibi kanun yararına bozma yöntemi ile kanunların herkese eşit biçimde uygulanması, karar veya hükümlerdeki maddi ve usul hukukuna aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesini, ülke genelinde uygulama birliğine ulaşılmasını sağlama amaçlanmıştır. Kesin hükmün otoritesinin korunması zorunluluğu ve olağanüstü bir denetim yolu olması nedeniyle kanun yararına bozma yolu dar kapsamlıdır; her türlü hukuka aykırılığın öne sürülüp incelenmesine elverişli bir denetim yolu değildir.

İnceleme konusu hükümde, temel cezanın tayini sırasında hapis cezası alt sınırdan belirlendiği halde adli para cezasının gerekçe gösterilmeden alt sınırdan uzaklaşılarak verildiği görülmekte ise de bu hususun mahkemenin takdirine tabi olup kanun yararına bozmaya konu olamayacağından gün para cezasının fazla tayin edildiği yönündeki bozma talebinde isabet görülmediğinden reddine karar verilmesi uygun görülmüştür.