Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2015/1267 K.2015/3277

2- Tehdit, 5809 sayılı Kanuna aykırılık, 6136 sayılı Kanuna aykırılık, mala zarar verme suçlarından; Görevsizlik kararı verilmek üzere dosyanın tefrikine Temyiz edenler : Katılanlar ..., ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ..., ... ..., ... vekilleri

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Görevsizlik kararı verilmek üzere davanın tefrikine dair verilen kararın CMK'nın 223/1. maddesi kapsamında hüküm niteliğinde olmadığı, bu nedenle anılan kanunun 305/1. maddesi uyarınca temyizi mümkün bulunmadığından temyiz incelemesine yer olmadığına, 2- Avukat ...'nin katılanlar ... ile ...'ın vekili olmadığından bu katılanlar yönünden temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 3- Suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve kurulan örgüte üye olma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Dairemizce de benimsenen, Ceza Genel Kurulunun 22.05.2012 tarih 6/58-208 sayılı kararında belirtildiği üzere, sanıklar hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve üye olma ile amaç suç niteliğinde olan 5809 sayılı Kanuna aykırılık, mala zarar verme, tehdit ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından düzenlenen iddianame ile açılan ve Asliye Ceza Mahkemesinin 09.03.2011 tarih ve 2010/420 E., 2011/169 K. sayılı görevsizlik kararıyla CMK'nın 250. maddesi ile görevli Ağır Ceza Mahkemesine gönderilen davada, suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve üye olma suçundan beraat kararı verilerek,

diğer suçlardan davanın tefrikine karar verilmiş ise de, dava ekonomisi, adalet dağıtımında istikrar ve çabukluk sağlanması, davaların en hızlı ve doğru şekilde bitirilmesi ilkeleri göz önünde bulundurularak tüm suçlardan açılan davalar hakkında hüküm kurulması gerektiği, bu nedenle sanıklar hakkında diğer suçlardan yürütülen ve bu dosya ile aralarında hukukî ve fiilî bağlantı bulunan Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/45 Esas sayılı dava dosyasının UYAP sisteminde yapılan araştırmada halen derdest olduğunun anlaşılması karşısında;

anılan dosyanın bu dava dosyası ile birleştirilip tüm kanıtlar birlikte değerlendirildikten sonra sanıkların hukukî durumunun tayin ve takdir edilmesinde zorunluluk bulunduğu gözetilmeden eksik inceleme ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı biçimde hüküm kurulması,