Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2015/1391 K.2015/2293

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Görevi yaptırmamak için direnme ve 3713 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından kurulan hükümlere ilişkin incelemede;

Sübutu kabul edilen eylemler nedeniyle, yüklenen suçların farklı tarihlerde işlenmiş olmasına rağmen sanığın her bir suçtan ayrı ayrı cezalandırılması yerine TCK'nın 43. maddesinin uygulanması, görevi yaptırmamak için direnme suçundan TCK’nın 265/4. fıkrasının uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA;

2- 2911 sayılı Kanuna aykırılık, silahlı terör örgütünün propagandasını yapma, mala zarar verme ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından kurulan hükümlere gelince;

A- 2911 sayılı Kanuna aykırılık ve 3713 sayılı Kanunun 7/2. maddesine muhalefet suçları ile ilgili olarak; sanığa yüklenen suçun tarihi, işlenme yöntemi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre, hüküm tarihinde yürürlükte olan 6352 sayılı Kanunun geçiçi l/b maddesi nazara alınarak kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi

B- Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçuyla ilgili olarak; eylemin yakarak gerçekleştirilmesinin mala zarar verme suçunun cezada artırımı gerektiren nitelikli halini oluşturması karşısında, sanığın TCK’nın 42. maddesinde öngörülen bileşik suç kuralı uyarınca yakarak mala zarar verme suçundan dolayı TCK'nın 152/2-a maddesi ile cezalandırılmasıyla yetinilmesi gerektiği gözetilmeden ayrıca TCK'nın 170/1-c hükmü uyarınca da ceza tayini,

C- Mala zarar verme suçuyla ilgili olarak ise, hükümden sonra yürürlülüğe giren 18.06.2014 gün ve 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 152/2-a maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,