Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2015/15 K.2015/102

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 53/l-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/l-a, b, d, e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

2- 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinde erteli para cezasının aynen infazına ilişkin yasal düzenleme bulunmadığı halde, Sulh Ceza Mahkemesinin 2006/36 Esas sayılı erteli para cezasına ilişkin hükmünün aynen infazına karar verilmesi için mahkemesine ihbarda bulunulmasına hükmedilmesi,

3- Aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle sanık hakkında ceza miktarına yönelik kazanılmış hakkın gözetilmesine ilişkin bölümde uygulanan kanun maddesinin karar yerinde gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA; bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunmakla.

TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm ile Sulh Ceza Mahkemesinin 2006/36 Esas sayılı dosyasından verilen cezanın aynen infazına ilişkin ihbara dair bölümün hüküm fıkralarından çıkarılmasına, TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün yerine "Sanığın kasten işlediği suçtan dolayı mahkum olduğu hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a, b, d ve e bentlerindeki haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya, (c) bendinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine,