Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2015/1922 K.2015/3751

adına suç işleme, 2911 sayılı Kanuna muhalefet, Görevi yaptırmamak için direnme, Kamu malına zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında tehdit suçundan açılan dava hakkında zamanaşımı süresi içerisinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür. A- Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde; ./..

Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan kurulan hükümde, öncelikle temel ceza tayin edilip sonrasında TCK'nın 220/6. maddesinin 2. cümlesindeki indirim uygulandıktan sonra devamında 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi gereğince arttırım yapılması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması sonuç ceza değişmediğinden, sanığın direnme suçunu TCK'nın 6/1-f maddesi kapsamında silahtan sayılan taş ile işlediği ve tayin olunan cezanın TCK'nın 265/4. maddesi uyarınca da artırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

B- 2911 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

2911 sayılı Kanunun 33/1. maddesinde 04.04.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 6638 sayılı Kanunla yapılan değişikliğin sanığın açıkça aleyhine olduğu saptanarak yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2911 sayılı Kanuna muhalefet suçlarının 3713 sayılı Kanunun 3. ve 4. maddelerinde belirtilen suçlardan olmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında TCK'nın 58/9. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 58/9. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin hükümden çıkartılması suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA

C-Kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyize gelince;

1- CMK'nın 225/1. madde ve fıkrasının, “hüküm iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil hakkında verilir” hükmüne aykırı olarak, sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden ek savunma ile yetinilerek anılan suçtan mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Sanığın, eylem sırasında olaylara müdahale eden TOMA aracına yönelik taşlı saldırıda bulunduğu ve bilirkişi raporunun sonuç kısmında atılan taş ve tuğlanın polis aracına isabet etiğinin iddia ve kabul edilmesine karşın, sanığın eyleminin TOMA aracına zarar verip vermediği, vermiş ise bu zararın ne şekilde oluştuğunun kesin olarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

b- Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme, 2911 sayılı Kanuna muhalefet, görevi yaptırmamak için direnme suçlarından hüküm kurulurken fiilden sonraki davranışları olumlu kabul edilerek, TCK'nın 62/1. madde ve fıkrası uyarınca takdiri indirim uygulanmasına karşın, kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükümde, sanık hakkında herhangi bir gerekçe belirtilmeden takdiri indirim hükmünün uygulanmaması suretiyle çelişkiye düşülmesi,

c- Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 65. maddesiyle sanık lehine olarak TCK'nın 152/1-a maddesinde yapılan değişiklik karşısında sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması;