KÜNYE
16. Ceza Dairesi 2015/277 E., 2015/156 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Mart 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması
- Hüküm
- TCK'nın 268. maddesi yollamasıyla 267/1, 269/2, 62, 58/6, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Karar Metni
230 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Gerekçeli karar başlığında ve hüküm fıkrasında suç adının "başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması" yerine "iftira" olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-TCK'nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrası hükmü uyarınca kendi altsoyu üzerindekiler bakımından koşullu salıverme tarihine, diğerleri yönünden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,
2- Sanık hakkında takdiri indirim nedeni uygulanması sırasında tayin olunan cezanın ''hapis'' yerine ''adli para'' olarak yazılması
Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasının 3 numaralı paragrafında 2 ay 15 gün ibaresinden sonra gelen ''adli para'' ibaresinin çıkartılarak yerine ''hapis'' ibaresinin eklenmesi ve yine hüküm fıkrasından TCK'nın 53/1-c maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkarılarak yerine "TCK'nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrası gereğince kendi altsoyu üzerindekiler bakımından koşullu salıverme tarihine, diğerleri yönünden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar sürdürülmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay 16. Ceza Dairesi, E. 2015/277, K. 2015/156, 17 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama