Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2015/3337 K.2015/4752

maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yerel mahkeme tarafından 12.06.2012 tarihinde verilen hükmün suça sürüklenen müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 15.01.2013 günlü ilamı ile patlayıcı madde bulundurma suçundan kurulan ve açıklanması geri bırakılan kararın itiraz kanun yoluna tabi olduğundan bahisle temyiz isteminin incelenmesine yer olmadığına karar verilip örgüt adına suç işleme suçu yönünden yapılan inceleme için ise; atılı eylemin silah sağlama suçunu oluşturacağı belirtilerek suç nitelendirilmesi yönünden bozulduğu, bozma sonrası yerel mahkeme açıklanması geri bırakılan karara yönelik itirazın reddine karar vererek hükmü kesinleştirdiği anlaşılmış ise de;

Suça sürüklenen çocuğun eyleminin kül halinde silah sağlama suçunu oluşturduğu gözetilip patlayıcı madde bulundurma suçundan verilen ve itiraz sonucu kesinleşen kararın kanun yararına bozma yoluna gidilerek sonucuna göre her iki dava dosyası birleştirilip birlikte değerlendirilerek kazanılmış sonuç cezanın belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yargılama masrafının 6183 sayılı Kanunun 106. maddesinde belirlenen 20-TL'den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince Hazineye yükletilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,