Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2015/3662 K.2015/4311

maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

11.04.2013 tarih ve 6459 sayılı Kanunun 8. maddesi ile 3713 sayılı Kanunun 7. maddesinin 2. fıkrasında yapılan değişiklik sonucu; terör örgütünün propagandası suçunun oluşabilmesi için; örgütün "cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek şekilde” yapılması zorunlu kılınmıştır.

Toplantı veya gösteri yürüyüşünde olsun veya olmasın; yazı veya sözler (atılan slogan, taşınan pankart veya giyilen üniforma) ile verilen mesajın şiddete çağrı, tahrik ve teşvik edici ya da silahlı direnişe ve isyana davet şeklinde veya insanda saldırgan duygular oluşturacak biçimde anlamsız bir nefret yaratarak şiddetin doğmasına uygun bir ortamı kışkırtacak nefret söylemi olup olmadığı değerlendirilmeli, doğrudan veya dolaylı şiddete çağrı var ise sanığın kimliği, konumu, konuşulan yer ve zaman gibi açık ve yakın tehlike testi bakımından analize tabi tutulmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Suç tarihinde Bulanık ilçe merkezinde ceza ve tutukevlerinde bulunan tutuklu ve hükümlüler tarafından yürütülen açlık grevi eylemlerine destek vermek amacıyla düzenlenen basın açıklaması ve yürüyüş için toplanan grubun herhangi bir şiddete başvurmadığı, bu grup içinde bulunan sanığın attığı sloganın cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemleri meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek nitelikte olmadığı anlaşılmakla, bu sözlerin ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,