Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2015/3857 K.2015/3837

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Yalan tanıklık suçu doğrudan kişiye karşı işlenen bir suç olmayıp eylemin muhatabı toplum, korunan hukuki değer ise adil yargılanma hakkıdır. Bununla birlikte, yargılanan kişi aleyhine hak kısıtlaması doğuran bir tedbirin uygulanmasına ya da mahkum olmasına veya tarafı olduğu davayı kaybetmesine sebep olmuş ise kişininde suçun mağduru olduğunu kabul etmek gerekir. Bu nedenle bir yargılama veya soruşturma sırasında tanığın ifadesini tamamladığı anda birden fazla kişi ya da olay hakkında beyanda bulunmuş olsa bile tek bir suç vardır. Ancak bu durumlarda TCK'nın 3 ve 61. maddeleri dikkate alınarak temel cezanın alt sınırında uzaklaşılmak suretiyle belirlenmesi gerekir.

Somut olayda; kasten yaralama suçundan yürütülen soruşturma sırasında tanık sıfatıyla verilen ve gerçek dışı olduğu kabul edilen sanık ifadesinin, bir olaya ilişkin olmasına göre bütünüyle tek bir suç oluşturduğu halde, anlatımda suçlanan kişi sayısınca suç kabul edilerek 2 defa ceza tayin edilmesi;

2- Sanığın "sabıka durumu" gerekçe gösterilerek, "tekrar suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat oluşması nedeniyle cezanın ertelenmesine" karar verilmesine rağmen, sanığın önceki ilamlarının adli sicilden silinme koşullarının gerçekleştiği ve bu itibarla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yasal engel oluşturmadığı gözetilmeden, CMK’nın 231/6. maddesindeki subjektif koşullar karar yerinde tartışılıp değerlendirmeye tabi tutulmaksızın “sanığın sabıkası olduğundan” söz edilerek çelişkili gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,