Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2015/4559 K.2015/5089

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

04.02.2015 tarihli ek kararın 03.03.2015 tarihinde sanığın eşi ... imzasına “..... .... adresinde tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında, 30.05.2013 tarihli gerekçeli kararın 02.07.2013 tarihinde aynı adreste muhatabın taşındığı şerhiyle sanığın hayali bir isim olduğunu savunduğu komşusu “.... haber verildiği” ve 2 nolu haber kağıdının kapıya yapıştırıldığı yazılarak Tebligat Kanunu 21. maddesine göre muhtara yapılan tebligatın usulsüz olduğu kabul edilerek, sanığın temyizi süresinde yaptığının kabulüyle, mahkemenin 04.02.2015 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan temyiz incelemesinde;

1-... Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/55 esas sayılı dosyasında tanık sıfatıyla dinlenen sanığın beyanları ile dinlenen diğer tanıkların beyanı ve dosya kapsamına göre oluş şekli sabit kabul edilen maddi olayla ilgili olarak, aşamalarda bilgisi ve görgüsü olmadığını beyan eden sanığın eyleminde TCK'nın 272. maddesinde düzenlenen yalan tanıklık suçunun unsurlarının oluşmayacağı gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Aynı maddi olayla ilgili olarak aşamalarda aynı şekilde ifade veren sanığın eyleminde koşulları oluşmadığı halde hakkında TCK 43/1. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması,

3- 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesinde belirlenen terkin edilmesi gereken tutarlardan az olan yargılama giderinin, CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlet Hazinesine yükletilmesine karar verilmesi gerekirken sanıktan tahsiline karar verilmesi,