Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2015/6329 K.2016/370

2- 21.10.2012, 30.10.2012, 13.11.2012 tarihindeki eylemleri nedeniyle; 2911 sayılı Kanunun 32/1, TCK’nın 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet 3- 13.11.2012 tarihindeki eylemi nedeniyle; 3713 sayılı Kanunun 7/2-3, TCK'nın 62, 53/1-3, 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet 4- 09.03.2012 tarihindeki eylemi nedeniyle; silahlı terör örgütünün propagandasını yapmak suçundan;Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Sanık hakkında 09.03.2012 tarihli silahlı terör örgütünün propagandasını yapmak suçundan kurulan beraat hükmünün temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan,

Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükmün ONANMASINA

II- Sanık hakkında silahlı terör örgütü üyesi olmamakla birlikte örgüt adına suç işlemek, 21.10.2012 ve 30.10.2012 tarihli 2911 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz bakımından;

Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan tayin edilen hapis cezasından 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılırken, ''4 yıl 19 ay 15 gün'' hapis yerine hesap hatası sonucu ''5 yıl 7 ay 15 gün'' hapis cezasına hükmolunması, akabinde TCK’nın 62. maddesi uyarınca yapılan 1/6 oranında indirim sonucu netice cezanın doğru bulunması sebebiyle bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın örgüt adına işlediği 2911 sayılı Kanunun 32/1. maddesine aykırılık suçlarının 6459 sayılı Kanunun 8. maddesi ile 3713 sayılı Kanunun 7. maddesine eklenen 4. fıkra kapsamında sayılan suçlardan olmadığı ve hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 6638 sayılı Kanunun sanık lehine hükümler içermediği belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin edilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 2911 sayılı Kanuna muhalefet suçu bakımından; 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK’nın 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı CGTİK’nın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde seçenek yaptırım olan adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapis cezasının kısmen veya tamamen infazına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2- Silahlı terör örgütü üyesi olmamakla birlikte örgüt adına suç işlemek suçu bakımından; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 sayılı iptal kararı ile TCK'nın 53. maddesindeki bazı düzenlemelerin iptal edilmiş olması nedeniyle bu karar doğrultusunda hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından "ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceğinin SANIĞA İHTARINA; (ihtar edilemedi)” ibaresinin çıkarılması ve hükümdeki TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımlarının bütünüyle çıkarılarak yerine "Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda yürürlükte bulunan TCK'nın 53. maddesinin sanık hakkında uygulanmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III- Sanık hakkında 13.11.2012 tarihli 2911 sayılı kanuna muhalefet ve silahlı terör örgütünün propagandasını yapmak suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizine gelince;

1- 2911 sayılı Kanuna muhalefet suçu bakımından; olaya konu 13.11.2012 tarihli tutanak içeriği ve tüm dosya kapsamından sanığın içerisinde bulunduğu gruba yönelik bir ihtarın bulunmadığı gibi söz konusu grubun içerisinden ihtar ve zor kullanmaya rağmen dağılmamakta ısrar ettiğine dair mahkumiyetine elverişli yeterli delil bulunmadığı anlaşılan sanığın 2911 sayılı Kanunun 32/1. maddesinde tanımlanan suçlardan beraati yerine, değerlendirmede yanılgıya düşülerek yazılı gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Silahlı terör örgütünün propagandasını yapmak suçu bakımından; Anayasanın 138/1. maddesi hükmü, TCK'nın 61. maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi çerçevesinde, suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, konusunun önem ve değeri, meydana getirdiği tehlike ile sanığın kasta dayalı kusurlarının ağırlığı, güttüğü amaç ve saik de göz önünde bulundurularak makul bir cezaya hükmedilmesi gerekirken teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle fazla ceza tayini,

3- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- 2911 sayılı Kanuna muhalefet suçu bakımından; 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK’nın 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı CGTİK’nın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde seçenek yaptırım olan adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapis cezasının kısmen veya tamamen infazına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

b-Silahlı terör örgütünün propagandasını yapmak suçu bakımından; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 sayılı iptal kararı ile TCK'nın 53. maddesindeki bazı düzenlemelerin iptal edilmiş olması nedeniyle bu karar doğrultusunda hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,