Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2015/6441 K.2016/531

2911 sayılı Kanuna aykırılık suçundan hükümlü ...'in, 2911 sayılı Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri Kanununun 23/b maddesi delaleti ile 33/c ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 62. maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ...

7. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2010 tarihli ve 2008/238 esas, 2010/63 sayılı kararının hükümlü tarafından temyiz edilmeden kesinleşerek infazına geçilmesini müteakip, 6008 sayılı Terörle Mücadele Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun ilgili maddeleriyle 2911 sayılı Kanunda yapılan değişiklik nedeniyle hükümlünün anılan suç yönünden hukuki durumunun yeniden tayin ve takdir edilmesinin talep edilmesi üzerine hükümlünün 2911 sayılı Kanunun 6008 sayılı Kanun ile değişik 33/1 ve 32/1. maddeleri gereğince cezalandırılmasına ilişkin ...

7. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.12.2012 tarihli ve 2012/653 esas, 2012/767 sayılı kararına karşı hükümlü ve müdafii tarafından yapılan itirazın reddine dair ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.02.2015 tarihli ve 2015/23 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 27.03.2013 tarihli ve 2013/22 esas, 2013/2924 sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 2911 sayılı Kanunun 33/1. maddesine uygun olduğu kabul edilen eylemin mutad ve meşru bir "düşünce ve kanaat açıklama yöntemi" olduğu kabul edildiğinden,

yüklenen suçun tarihi ve işlenme yöntemi ile temel şekli itibariyle, gerektirdiği cezanın süresine göre, 05.07.2012 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında düşünce ve kanaat açıklama yöntemi ile işlendiği ve bu nedenle hükümlü hakkında açılan davaya ilişkin olarak kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yapılan itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle,

Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 13.08.2015 gün ve 94660652-105-21-3034-2015-16618/53162 sayılı yazılı istemlerine dayanılarak anılan kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi gereğince kanun yararına bozulmasına ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.09.2015 gün ve 2015/297718 sayılı tebliğnamesiyle bozma talep edilmiş olmakla dosya incelenerek gereği düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I ) OLAY

a) ... Cumhuriyet Başsavcılığının 09.04.2008 tarihli iddianamesi ile; hükümlü ... hakkında; güvenlik güçleri tarafından ölü olarak ele geçirilen silahlı terör örgütü üyelerinin cenazesinin ... iline getirilmesi ile başlayan olaylarda, ... ilinin çeşitli semtlerinde terör örgütü lehine gösteri yürüyüşü başlatıldığı, hükümlü ...'in teröristlerin cenazesine katılan grupla birlikte hareket ettiği, polis panzerine taş atanlar arasında olduğu, PKK terör örgütü ve amacının propagandasına dönüşen kanuna aykırı gösteriye katıldığından bahisle, suç tarihinde yürürlükte olan 2911 sayılı Kanunun 33. maddesine muhalefet suçunu işlediği iddiasına dayalı olarak ... 7. Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.

b) ... 7. Asiye Ceza Mahkemesinin 27.01.2010 tarih ve 2008/238 esas, 2010/63 karar sayılı hükmü ile; hükümlünün izinsiz toplantı ve gösteri yürüyüşüne katıldığı, dağılmaları yönünde ihtarda bulunan güvenlik güçlerine taş attığı kabul edilerek suç ve hüküm tarihinde yürürlükte olan 2911 sayılı Kanunun 33/c maddesine muhalefet suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

c) Hükümlü ve müdafiinin yokluğunda verilen karar, hükümlü müdafiine 01.03.2010 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş, ancak temyiz edilmemesi üzerine 09.03.2010 tarihinde kesinleşmiştir.

d) ... Cumhuriyet Başsavcılığının 20.09.2012 tarihli ve 2012/2-1623 sayılı yazısı ile hükümden sonra yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanun ile 2911 sayılı Kanunda yapılan değişiklikler karşısında hükümlünün durumunun yeniden değerlendirilerek bir karar verilmesi talep edilmesi üzerine, ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.12.2012 tarihli ve 2012/653 esas, 2012/767 karar sayılı kararı ile.

6008 sayılı Kanun ile 2911 sayılı Kanunun 33/1 ve 32/1. maddelerinde yapılan değişikliğin hükümlünün lehine olduğu, “silahtan sayılan taşın olayda kullanılması nedeniyle eylemi 6352 sayılı Kanunun geçici 1/1. maddesindeki sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemi olarak kabul etmenin mümkün bulunmadığı” gerekçe gösterilerek yapılan uyarlama yargılaması sonucunda, 2911 sayılı Kanunun 33/1 ve 32/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet hükmü tesis edilmiştir.

e) Hükümlü ve müdafiinin anılan kararı temyiz etmesi üzerine, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 11.11.2014 tarih ve 2014/1016 esas, 2014/11184 karar sayılı kararı ile uyarlama yargılaması sonucunda verilen kararların infaza ilişkin olup itiraza tabi bulunduğu gerekçesiyle, gereğinin itiraz merciince yerine getirilmesine ve temyiz incelemesine yer olmadığına karar verilmesine müteakip, dosya itirazın incelenmesi amacıyla ... 7. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiş, anılan Mahkemenin 05.02.2015 tarih ve 2015/23 değişik iş sayılı kararı ile de itiraz kesin olarak reddedilmiştir.

II ) KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNE İLİŞKİN UYUŞMAZLIĞIN KAPSAMI

Hükümlünün 2911 sayılı Kanunun 33/1. maddesine uygun olduğu kabul edilen eyleminin mutad ve meşru bir "düşünce ve kanaat açıklama yöntemi" olduğu kabul edildiğinden, suçun tarihi ve işlenme yöntemi ile temel şekli itibariyle, gerektirdiği cezanın süresine göre, 05.07.2012 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında düşünce ve kanaat açıklama yöntemi ile işlendiği ve bu nedenle açılan davaya ilişkin olarak kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yapılan itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine dair ...

7. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.02.2015 tarihli ve 2015/23 değişik iş sayılı kararı yerinde olmadığından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi gereğince kanun yararına bozulması istemine ilişkindir.

III ) HUKUKSAL DEĞERLENDİRME

Hükümlü ... hakkındaki kesinleşen mahkumiyet hükmünden sonra, 05.07.2012 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinde; "31.12.2011 tarihine kadar, basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenmiş olup; temel şekli itibarıyla adlî para cezasını ya da üst sınırı beş yıldan fazla olmayan hapis cezasını gerektiren bir suçtan dolayı;

a) Soruşturma evresinde, 04.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 171'nci maddesindeki şartlar aranmaksızın kamu davasının açılmasının ertelenmesine,

b) Kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine,

c) Kesinleşmiş olan mahkûmiyet hükmünün infazının ertelenmesine karar verilir." şeklindeki düzenleme öngörülmüştür.

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.07.2014 tarih ve 2013/9-386 Esas, 2014/353 Karar sayılı kararı ile ... düşünce ve kanaat açıklama yöntemi kapsamında görülen 2911 sayılı Kanuna muhalefet hallerinin;

a- 32. maddenin birinci fıkrasındaki dağılın ihtarına rağmen dağılmama,

b- 33. maddenin birinci fıkrasında belirtilen 23. maddenin (b) bendinde sayılan silahlarla katılma,

c- 33. maddenin birinci fıkrasında belirtilen 23. maddenin (b) bendinde sayılan ve zaten düşünce ve kanaat açıklama yöntemlerinden olan afiş, pankart, döviz, resim, sloganlarla katılma, şeklinde sayılması mümkündür. ” denilmiştir.

İnceleme konusu somut olayda;

Hükümlünün 2911 sayılı Kanunun 33/1. maddesine uygun olduğu kabul edilen eyleminin mutad ve meşru bir “düşünce ve kanaat açıklama yöntemi” olduğu kabul edildiğinden, suçun tarihi ve işlenme yöntemi ile temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre, hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında düşünce ve kanaat açıklama yöntemiyle işlendiği, her ne kadar tebliğnamede “kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmesi gerektiği”belirtilmiş ise de, kovuşturma süreci kesin hüküm ile sonuçlanmış olup infaz aşamasına geçildiği,

bu nedenle de hükümlü hakkındaki kesinleşmiş olan mahkûmiyet hükmünün infazının ertelenmesine karar verilmesi gerektiğinin anlaşılması karşısında, itirazın kabulüne karar verilmesi yerine, gerekçeden yoksun şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden, anılan kararın Kanun yararına bozulmasına karar verilmesi uygun görülmüş ve CMK'nın 309/4-d bendi gereğince Dairece doğrudan karar verilmesi gerektiğinden aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

IV ) SONUÇ VE KARAR