KÜNYE
16. Ceza Dairesi 2015/6794 E., 2016/1582 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Mart 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Yalan tanıklık
- Hüküm
- TCK'nın 272/3, 274/2, 62, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Karar Metni
308 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında TCK’nın 272/3. maddesi gereğince tayin olunan 3 yıl hapis cezasının aynı Kanunun 274/2. maddesinin son cümlesi gereğince 1/2 oranında indirilerek 1 yıl 6 ay hapis cezası ve 62. maddesi uyarınca da 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç cezanın 1 yıl 3 ay hapis cezası olarak belirlenmesi gerekirken hapis cezasının yazılı şekilde 15 ay olarak hatalı hesaplanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-)Hüküm fıkrasının B-l. bendinde sanık ...’ın isminin "..." olarak yazılması,
2-)Atılı suçu işleyen sanık hakkında etkin pişmanlık nedeniyle indirim yapılırken uygulama maddesinin TCK’nın 274/2. maddesi yerine, anılan Kanunun 272. maddesinin 3. fıkrası olarak gösterilmesi,
3-)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 sayılı iptal kararı ile TCK'nın 53. maddesindeki bazı düzenlemelerin iptal edilmiş olması nedeniyle bu karar doğrultusunda hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükmün B-1. bendinde "..." isminin yerine "..." ın yazılması;
Yargıtay 16. Ceza Dairesi, E. 2015/6794, K. 2016/1582, 11 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama