Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2015/6966 K.2015/4372

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’ın yokluğunda verilen kararın, öncelikle mernis adresine 22.05.2013 tarihinde, ardından duruşmada bildirilen adresine 13.11.2013 tarihinde Tebligat Kanunu 35‘e göre tebliğ edildiği, mahkemece temyiz edilmediğinden bahisle kararın kesinleştirildiği, 22.01.2014 tarihinde cezaevine giren sanığın 24.01.2014’de kararın tebliğ edilmediğini belirtip yeniden tebliğ edilmesini talep ettiği ve sanık müdafiince 27.01.2014, sanık tarafından ise 28.01.2014 ve 13.02.2014 de tebliğ tarihinde askerde olduğu,

tebligatların usulsüz olduğu belirtilerek eski hale getirme içerikli temyiz dilekçeleri verdikleri, mahkeme tarafından 27.01.2014 ve 30.01.2014 tarihlerinde temyiz istemlerinin reddine karar verildiği anılan bu kararların sanık müdafiine tebliği edildiğine dair bir belgeye dosya arasında rastlanılmadığı gibi Ceza Genel Kurulunun 2011/274-300 27.11.2010 tarih.

06.12.2008 gün 144-234, 23.09.1974 gün 224-408 ve 16.04.1973 gün 213-345 sayılı kararlarında açıkça vurgulandığı üzere temyiz süresinin geçirilmesinden sonra eski hale getirme başvurularını değerlendirme yetkisinin Yargıtay’da olduğu belirtildiğinden sanık ve müdafiinin dilekçe içeriklerinin eski hale getirme istemini de kapsaması bunun yanında sanık tarafından 27.01.2014 günlü ret kararından sonra 28.01.2014 ve 13.02.2014 de temyiz dilekçesi verilmesi nedeniyle;