Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2015/7540 K.2017/765

adına suç işleme, Görevi yaptırmamak için direnme, 2911 sayılı Kanuna aykırılık, Silahlı terör örgütünün propagandasını yapmak Hüküm : 1-TCK'nın 314/3 ve 220/6 maddeleri delaleti ile 314/2, 220/6, 62/1 53/1, 58/9, 63 ve 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri gereğince mahkumiyet, 2-2911 sayılı Kanunun 32/1, 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi gereğince kovuşturmanın ertelenmesi, 3-2911 sayılı Kanunun 33/l, TCK'nın 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet, 4-TCK'nın 265/1-3, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddeleri gereğince mahkumiyet, 5-3713 sayılı Kanunun 7/2-a, TCK'nın 62/1, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-2911 sayılı Kanunun 32/1 maddesine aykırılık suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre verilen kovuşturmanın ertelenmesine ilişkin kararın anılan maddenin 4. fıkrası ile CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası 2. cümlesi hükmü karşısında durma kararı niteliğinde itiraza tabi olup CMK'nın 223/1. maddesinde sayılan hüküm niteliğindeki kararlardan olmadığından, temyiz incelemesine yer olmadığına, gereğinin itiraz merciince

yapılmak üzere dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2-Silahlı terör örgütü üyesi olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme, görevi yaptırmamak için direnme ve terör örgütü propagandası yapma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

04.04.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 6638 sayılı Kanunla 3713 sayılı Kanunun 7/2-a maddesinde yapılan değişikliklerin de sanığın açıkça aleyhine olduğu saptanarak yapılan incelemede;

6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında düşünce ve kanaat açıklama yöntemi olarak kabul edilemeyecek olan 3713 sayılı Kanunun 7/2-a maddesine uygun ve terör örgütünün propagandasına dönüştürülen gösteri yürüyüşünde, yüz kapatmak suretiyle işlenen terör örgütü propagandası yapma suçu için gereken saik de nazara alındığında eylemin ifade yöntemi olarak nitelendirilemeyeceğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki propaganda suçuna yönelik bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş;

Görevi yaptırmamak için direnme suçundan hüküm kurulurken; güvenlik güçlerine TCK'nın 6/f maddesi kapsamında silahtan sayılan taş atarak direndiği kabul edilen sanık hakkında TCK'nın 265/1-3. maddesi uyarınca tayin olunan cezanın anılan maddenin 4. fıkrası uyarınca artırılmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

adli para cezalarının yerine getirilmemesi halinde 6545 sayılı Kanunla değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca infaz aşamasında resen uygulama yapılabileceği nazara alındığında hüküm fıkralarındaki "TCK 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine ilişkin ihtaratlar sonuca etkili görülmemiş ve silahlı terör örgütü üyesi olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan dolayı kurulan hükümde ise Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas - 2015/85 karar sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması

yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde yukarıda belirtilen eleştiriler dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın bu suçlara yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

3-2911 sayılı Kanunun 33/1 maddesine aykırılık suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde ise;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, Dairemizce de benimsenen 11.07.2014 tarih, 2013/9-386 esas ve 2014/353 sayılı kararına göre, sanığa yüklenen 2911 sayılı Kanunun 32/1 ve 33/1. maddelerine aykırılık suçlarının, hükümden önce 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının "b" bendinde yer alan "kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir" şeklindeki düzenleme karşısında; sanık hakkında kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,