Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2015/757 K.2016/2089

a-TCK'nın 314/3 ve 220/6. maddeleri yollamasıyla 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi, TCK'nın 220/6-son, 62, 53/1, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet b- 2911 sayılı Kanunun 33/2 maddesi delaletiyle 32/1, TCK'nın 62, 50/1-a, 52/2-4, 50/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet 2- Sanık ... müdafiinin temyiz talebinin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Hükmedilen cezanın süresine göre şartları bulunmadığından, sanık ... ve sanık ... müdafilerinin duruşmalı inceleme istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca REDDİNE,

...

Ağır Ceza Mahkemesinin 14.05.2013 tarih ve 2012/89 esas 2013/141 sayılı kararı ile sanıkların 2911 sayılı Kanuna muhalefet ve silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçlarından cezalandırılmalarına karar verildiği, kararın sanık ... müdafii Av. ...'in yüzüne karşı tefhim olunduğu, sanık ...'ün yokluğunda verilen kararın ise duruşmada verdiği son adresinden farklı bir adrese 10.06.2013 tarihinde tebliğ edildiği, sanık ... vekili olduğunu belirtir Av. ...'in 16.05.2013 tarihinde temyiz dilekçesi vermesi üzerine gerekçeli kararın 12.06.2013 tarihinde sanık vekiline tebliğ edildiği,

tebligatta temyiz dilekçesine ekli vekaletname bulunmadığından tamamlanmasının da ihtar edildiği, ancak vekaletnamenin ibraz edilmediği gerekçesi ile ... Ağır Ceza Mahkemesinin 08.07.2013 tarih ve 2012/89 - 2013/141 sayılı ek kararı ile temyiz talebinin reddine karar verildiği, ret kararının 18.07.2013 tarihinde sanık müdafiine, 23.07.2013 tarihinde ise sanığa tebliğ edildiği, sanık tarafından temyiz layihasının 16.07.2013 tarihinde verildiğinin anlaşılması karşısında;

CMK hükümlerine göre müdafiinin vekalet sunma zorunluluğu olmaması, sanık ile birlikte duruşmaya katılmış olması ve sanığa duruşma sırasında verdiği adresten başka bir adrese yapılan tebligatın usulsüz olması karşısında, sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin süresinde ve geçerli olduğu kabul edilerek temyizin reddine ilişkin 08.07.2013 tarihli ek karar kaldırılarak ve sanıkların örgüt adına işlediği 2911 sayılı Kanunun 32/1. maddesine aykırılık suçunun 6459 sayılı Kanunun 8. maddesi ile 3713 sayılı Kanunun 7. maddesine eklenen 4. fıkra kapsamında sayılan suçlardan olmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan temel ceza tayin edildikten sonra öncelikle TCK'nın 220/6. maddesindeki indirim uygulandıktan sonra 3713 sayılı Kanunun 5. maddesindeki artırımın uygulanması gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması sonuca etkili görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller, karar yerinde incelenip sanıkların suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ve sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-2911 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükümler bakımından, adli para cezalarının yerine getirilmemesi halinde 6545 sayılı Kanunla değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3 maddesi uyarınca infaz aşamasında resen uygulama yapılabileceği nazara alınmadan infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde TCK'nın 52/4 ve 50/6. maddeleri uyarınca ihtarat yapılması,

2-Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan kurulan hükümler bakımından, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 sayılı iptal kararı ile TCK'nın 53. maddesindeki bazı düzenlemelerin iptal edilmiş olması nedeniyle bu karar doğrultusunda hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

ancak yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükmün A/5. maddesinde yer alan “ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin SANIKLARA İHTARINA” ile A/6. maddesindeki "verilen hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceğinin ve bu kararın derhal infaz edileceğinin SANIKLARA İHTARINA" dair kısımlarının çıkarılması ve TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımlarının bütünüyle çıkarılarak yerine "Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih,