Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2015/7872 K.2016/5213

2- TCK'nın 174/1, 3713 sayılı Kanunun 5/2, 62, 52/2, 52/4, 53, 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet 3- 3713 sayılı Kanunun 7/2-a maddesi delaletiyle 7/2, 62, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet 4- TCK'nın 152/1-a, 152/2-a, 3713 sayılı Kanunun 5/1, 35, 62, 53, 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet 5- 2911 sayılı Kanunun 23/b maddesi göndermesiyle 33/a, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme, terör örgütü propagandası yapmak ve tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında düşünce ve kanaat açıklama yöntemi olarak kabul edilemeyecek olan 3713 sayılı Kanunun 7/2-a maddesine uygun ve terör örgütünün propagandasına dönüştürülen gösteri yürüyüşünde, yüz kapatmak suretiyle işlenen terör örgütü propagandası yapma suçu için gereken saik de nazara alındığında eylemin ifade yöntemi olarak nitelendirilemeyeceğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı iptal kararının her bir suçtan kurulan hükümde TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden ve silahlı terör örgütü propagandası yapma suçundan, TCK'nın 58/9. maddesi ile uygulama yapılmaması 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin, hapis cezasının infazı sırasında ve infazından sonra uygulanacak infaz rejimi ile ilgili hükümler içermesi ve Ceza Genel Kurulu ile Dairemizin yerleşik uygulamaları karşısında kazanılmış hak oluşturmayacağı nazara alınarak infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş;

sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan kurulan hükümde, öncelikle temel ceza tayin edilip sonrasında TCK'nın 220/6. maddesi gereğince indirim uygulandıktan sonra 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması sonuç ceza değişmediğinden ve TCK’nın 174/1. maddesi uyarınca belirlenen 3 yıl hapis ve 5 gün adli para cezasında 3713 sayılı Kanunun 5/2. maddesi uyarınca 2/3 oranında artırım yapılırken,

adli para cezasının “8 gün” yerine “7 gün” olarak belirlenmesi suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II- Sanık hakkında mala zarar verme ve 2911 sayılı Kanuna aykırılık, suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

1- Hükümden sonra yürürlüğe giren 18.06.2014 tarih ve 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 152/2-a madddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Sanığa yüklenen 2911 sayılı Kanuna aykırılık suçunun tarihi ve işlenme yöntemi ile temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre, 05.07.2012 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında düşünce ve kanaat açıklama yöntemiyle işlendiği ve bu nedenle sanık hakkında açılan davaya ilişkin olarak kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

3- Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 sayılı iptal kararı ile TCK'nın 53. maddesindeki bazı düzenlemelerin iptal edilmiş olması nedeniyle bu karar doğrultusunda hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,

4- TCK'nın 58/9. maddesi infaz rejimi ile ilgili olup kazanılmış hak oluşturmayacağından 2911 sayılı Kanuna aykırılık suçundan mahkumiyetine karar verilen sanık hakkında anılan maddenin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,