KÜNYE
16. Ceza Dairesi 2015/8441 E., 2016/2205 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Nisan 2016
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hükümlü veya tutuklunun kaçması
- Hüküm
- TCK'nın 292/1, 62, 53/1, 58/7. maddeleri uyarınca
Karar Metni
318 kelime·2 dk okuma
mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Sanığın sabıka belgesinin incelenmesinde, 11.11.2011 tarihinde infaz edilen Asliye Ceza Mahkemesinin 09.07.2006 tarih ve E. K. sayılı ilamı ile verilen kasten yaralama suçuna ilişkin 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, uygulama koşulları bulunmayan Asliye Ceza Mahkemesinin sayılı hükmünün tekerrüre esas alınması,
2- Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 sayılı iptal kararı ile TCK'nın 53. maddesindeki bazı düzenlemelerin iptal edilmiş olması nedeniyle bu karar doğrultusunda hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususların ./..
aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün tekerrüre ilişkin bölümünün hükümden çıkarılarak yerine " Asliye Ceza Mahkemesinin 09.07.2006 tarih ve E. - K. sayılı ilamı ile verilen kasten yaralama suçuna ilişkin 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına dair hükmü ile mükerrir olduğu anlaşıldığından TCK'nın 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" yazılmasına,
Yargıtay 16. Ceza Dairesi, E. 2015/8441, K. 2016/2205, 8 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama