Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2015/9 K.2015/100

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Hüküm başına, kararın "Türk Milleti adına" verildiğinin yazılmaması suretiyle CMK'nın 232/1. maddesine uyulmaması,

2- Gerekçeli karar başlığında suç yerinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/2-c. maddesine aykırı davranılması,

3- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 28.10.2007 yerine 21.05.2008 olarak yazılması,

4- Dosyadaki bir kısım kolluk ifade tutanakları, mağdur hakkındaki iddianame, açılan davanın duruşma zabıtları ve gerekçeli kararın aslına uygunluğu onaylanmamış fotokopiden oluşması,

5-Açıklanması geri bırakılan hükmün sanığın denetim süresi içinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle yeniden ele alınması sırasında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesinin 11. fıkrasında yer alan düzenleme nazara alınarak mahkemece sanık haberdar edilmek suretiyle duruşma açılmasını müteakip hükmün bu duruşmada açıklanması gerektiği gözetilmeden duruşma açılmaksızın evrak üzerinden karar verilmek suretiyle CMK'nın 223/1, 33. ve devamı maddelerine muhalefet edilmesi,

6- Her ne kadar gerekçeli kararda, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın neden kaldırılıp hükmün açıklandığının gerekçesi belirtilmiş ise de; mahkumiyet hükmünün kanuni gerekçelerinin gösterilmediği bu bağlamda,

mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde açık olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere göre sanığa isnat edilen ve suç oluşturduğu kabul edilen eylemin karar yerinde gösterilmesi ve bu hususun gerekçeye yansıtılması gerektiği gözetilmeden, gerekçeden yoksun şekilde hüküm kurulması suretiyle, Anayasanın 141, CMK'nın 34, 230, 232. maddelerine aykırılıkta bulunulması,

7- Önceki kararda açıklanması geri bırakılan hükmün baştan kurulması gerektiği gözetilmeden önceki hükme atıfta bulunularak “Açıklanması geri bırakılan hükmün CMK'nın 231/11. madddesi gereğince açıklanmasına” denilmekle yetinilmesi,