Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2015/984 K.2015/791

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Her ne kadar gerekçeli kararda, sanığın suç kastı olmadığı ve savunmasının aksine mahkumiyetine yeterli, kesin, somut delil bulunmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiş ise de; sanığın işçi olarak çalıştığı şirketin borcu nedeniyle haczedilen malların sanığa yediemin olarak teslim edildiği, daha sonra işlem yapmak üzere 03.05.2012 tarihinde haciz mahalline gelindiğinde şirketin adresten taşındığı ve malların olmadığının tespit edildiği,

sanığın savunmasında, haciz tarihinden sonra işten ayrıldığını beyan ettiği, dosya kapsamında 1 yıllık satış süresinin borçlunun borca itiraz etmesi ve akabinde açılan itirazın iptali davası olması nedeniyle dolmadığının anlaşıldığı, sanığın korumak ve gözetmekle yükümlü olduğu mahcuz malların götürülmesine mani olmadığı gibi, İcra Müdürlüğü'ne herhangi bir bildirimde de bulunmayıp dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle mahcuz malların kaybolmasına neden olduğu ve eyleminin TCK'nın 289/3. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,