Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2016/1276 K.2016/4838

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-İftira suçunun özel bir halini düzenleyen TCK'nın 268. maddesinde tanımlanan "başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması" suçunun oluşabilmesi için, kişinin işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimliği veya kimlik bilgilerini kullanması gerektiği somut olayda sanığa isnat edilen eylemin;

alkol içip gürültü yapıldığı ihbarı üzerine olay mahalline gelen polislerden sevk ve idaresindeki araçla uzaklaşmak isterken yakalanan sanığın, katılana ait kimlik bilgilerini kendisine aitmiş gibi vermesi şeklindeki eyleminin TCK'nın 206. maddesinde düzenlenen resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunma suçunu oluşturacağı ve hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule ve uygulamaya göre de;

a-Karar başlığı ile hüküm fıkrasında suç adının “başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması” yerine “iftira” ve sanık hakkında temel ceza tayin edilirken uygulama maddesinin "TCK'nın 268. maddesi yollamasıyla 267/1. maddesi" yerine doğrudan "TCK'nın 267. maddesi" olarak gösterilmesi,

b-Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 sayılı iptal kararı ile TCK'nın 53. maddesindeki bazı düzenlemelerin iptal edilmiş olması nedeniyle bu karar doğrultusunda hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,