KÜNYE
16. Ceza Dairesi 2016/1807 E., 2016/5848 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Kasım 2016
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Mala zarar verme
- Hüküm
- TCK'nın 152/1-a, 152/2-a, 35/2, 62, 53, 58/9, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Aleyhe temyiz bulunmayan 23.10.2013 tarihli ilk hükümde TCK'nın 152/2-a maddesi uyarınca arttırım yapılmadığı halde, bozma sonrası verilen kararda anılan hüküm uygulanarak cezada arttırım yapılması sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkını ihlal etmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre verilen hükümde aşağıdaki hususlar dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Atılı suçun yakarak işlenmesi nedeniyle temel ceza arttırılırken uygulama maddesi belirtilmeyerek CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
2-Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile TCK'nın 53/1. maddesindeki bazı düzenlemelerin iptal edilmiş olması nedeniyle bu karar doğrultusunda hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, bu itibarla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükmün 2. fıkrasının başına "TCK'nın 152/2-a maddesi gereğince" ibaresinin eklenmesi ve ayrıca hükümdeki TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın bütünüyle çıkarılarak yerine "Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas,
Yargıtay 16. Ceza Dairesi, E. 2016/1807, K. 2016/5848, 21 Kasım 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama