Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2016/2556 K.2016/4737

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın kendiliğinden teslim olup olmadığına dair herhangi bir araştırma yapmadan, savunmasına itibar edilerek, hakkında TCK'nın 293. maddesinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

1- Temel ceza belirlenirken sevk maddesinin "5275 sayılı Kanunun 105/A/8 maddesi delaletiyle TCK'nın 292/1 maddesi" yerine hatalı şekilde "TCK'nın 292/5 maddesi yoluyla 292/1" olarak yazılması,

2- TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemiş olması ve ayrıca TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 sayılı iptal kararının gözetilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, temel cezanın belirlendiği hüküm fıkrasındaki "TCK 292/5 maddesi yoluyla 292/1 göre" ibaresinin çıkarılarak yerine "5275 sayılı Kanunun 105/A/8 maddesi delaletiyle aynı Kanunun 292/1 maddesi uyarınca" ibaresinin yazılması, TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına dair bölüm hüküm fıkrasından çıkarılarak,