Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2016/3811 K.2016/6460

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Trafik kayıtlarına göre sanığa ait olan aracı alkollü kullandığı gerekçesiyle hakkında idari yaptırım cezası düzenlenen müştekinin, başka şahıslar tarafından sürücü belgesi ve kimlik bilgileri kullanılarak idari yaptırım uygulandığını iddia ettiği, sanığın, aşamalarda araç kiralama işi yaptığı ve müştekinin kimlik bilgilerinin aracı kiralayan kişilerce kullanılmış olabileceğini ifade ederek atılı suçlamayı kabul etmediği, dosya kapsamında oluşan çelişkinin giderilemediği görülmekle; düzenlenen trafik ceza tutanaklarında bulunan imzaların kime ait olduğunun bilirkişi marifetiyle araştırılması;

varsa suç tarihinde düzenlenen araç kiralama sözleşmesinin temini; sanığın, müştekinin, aracın çekildiği otopark görevlisinin ve tutanak mümzilerinin duruşmaya çağrılması suretiyle yüzleştirme yapılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

a-Suç tarihinin “15.01.2008” yerine “16.12.2007”, suç adının “başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması” yerine “iftira” yazılması,

b-İftira suçunun özel bir halini düzenleyen TCK'nın 268. maddesindeöngörülenbaşkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçunun oluşabilmesi için, kişinin işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimliği ya da kimlik bilgilerini kullanması gerektiği, sanığın, resmi belgeyi düzenleme yetkisine sahip olan kamu görevlilerine mağdurun kimlik bilgilerini beyan ederek tutanakları bu isimle imzalaması şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK'nın 206. maddesinde düzenlenen "resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan" suçunu oluşturacağı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan hüküm kurulması,

c-Sanığın suç oluşturduğu kabul edilen fiili, bunların nitelendirilmesi ve maddi olayın oluş şekli ile elde edilen kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçlar ortaya konulmadan gerekçesiz hüküm kurulmak suretiyle Anayasanın 141. ve CMK'nın 34, 230, 232. maddelerine muhalefet edilmesi,

d-TCK'nın 62. maddesi gereğince takdiri indirim uygulamama gerekçesinin karar yerinde tartışılmaması,

e-TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 K. iptal kararının gözetilmesi lüzumu,