Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2016/4538 K.2016/5890

adına suç işleme, 2911 sayılı Kanuna muhalefet, Silahlı terör örgütünün propagandasını yapma, Tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma, Kamu malına zarar verme, Görevi yaptırmamak için direnme

Hüküm : 1-2911 sayılı Kanunun 32/2. maddesi yollamasıyla

5237 sayılı TCK'nın 265/1-3-4, 31/3, 50/3 gereğince

50/1-a, 52/2-4 ve 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

2-3713 sayılı Kanunun 7/2, 5237 sayılı TCK'nın 31/3,

50/3 gereğince 50/1-a, 52/2-4, ve 63. maddeleri

uyarınca mahkumiyet,

3-2911 sayılı Kanunun 33/1, 5237 sayılı TCK'nın 31/3,

50/3 gereğince 50/1-a, 52/2-4 ve 63. maddeleri

uyarınca mahkumiyet,

4-2911 sayılı Kanunun 32/1. maddesine muhalefet

etmek suçundan: 6352 sayılı Kanunun geçici 1.

maddesi uyarınca kovuşturmanın ertelenmesi,

5-2911 sayılı Kanunun 33/1. maddesi yollamasıyla,

5237 sayılı TCK'nın 174/1-2, 31/3, 52/2-4 ve 63.

maddeleri uyarınca mahkumiyet,

6-5237 sayılı TCK'nın 314/3 maddesi delaleti ile

220/6. maddesi yollamasıyla TCK'nın 314/2, 220/6,

31/3 ve 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

7-5237 sayılı TCK'nın 152/1-a, 35, 31/3, 50/3.

gereğince 50/1-a, 52/2-4 ve 63. maddeleri uyarınca

mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında 2911 sayılı Kanuna muhalefet suçundan verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararına yönelik yapılan incelemede;

6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre verilen kovuşturmanın ertelenmesine ilişkin kararlar anılan maddenin 4. fıkrası ile CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası 2. cümlesi hükmü karşısında durma kararı niteliğinde ve itiraza tabi olduğu, temyizi mümkün bulunmadığından, temyiz incelemesine yer olmadığına, gereğinin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

II-Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işlemek, silahlı terör örgütünün propagandasını yapmak, kamu malına zarar verme, izinsiz patlayıcı madde bulundurma ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan incelemede;

1-Görevi yaptırmamak için direnme suçunun birden fazla polis memuruna karşı cebir ve şiddet göstererek hukuksal anlamda tek bir fiil ile gerçekleştirilmesi nedeniyle aynı nev'iden fikri içtimaın koşulları gerçekleşmiş bulunduğundan suça sürüklenen çocuk hakkında anılan suçtan tayin olunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesi ile artırılması gerektiğinin gözetilmemesi ayrıca, kamu malına zarar vermek suçunun tamamlandığı 30.10.2012 tarihli olay tutanağı içeriğinden anlaşılmasına rağmen sanık hakkında suça teşebbüs hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır,

2-Kamu malına zarar vermek suçundan ceza hükmü tesis edilirken kanun maddesinde öngörülen cezanın alt sınırdan tayin edildiği gözetilerek hükümden sonra 18.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 65. maddesi ile TCK'nın 152/1. maddesinde yapılan değişiklik sonuca etkili görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip suça sürüklenen çocuğun suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

III-2911 sayılı Kanunun 33/1. maddesi uyarınca verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2013/9-386 esas, 2014/353 sayılı kararı ile düşünce ve kanaat açıklama yöntemi kapsamında görülen 2911 Sayılı Kanunun 33. maddesinin birinci fıkrasında belirtilen 23. maddenin (b) bendinde sayılan silahlarla katılma eylemi açısından 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı mahkumiyet kararı verilmesi,