Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2016/5931 K.2016/6494

TCK'nın 220/2, 221/4-son cümle, 53/1-2-3, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet, 2-Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında; TCK'nın 220/2, 53/1-2-3, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet, 3-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında; TCK'nın 220/2, 53/1-2-3, 58, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet, 4-Sanık ... hakkında; TCK'nın 220/2, 221/4-son cümle, 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

hakkındaki hükümlere ilişkin yapılan incelemede;

Sanık ...'ın koşulları oluşmayan eski hale getirme istemi yerinde görülmediğinden, gerekçeli kararın usulüne uygun 20.01.2014 tarihinde tebliğine rağmen, 14.08.2015 tarihinde temyiz edildiği, sanıklar ..., ..., ...'nin ise yokluklarında verilen kararın, yöntemine uygun şekilde sanık ...'ya 29.01.2014, sanıklar ... ve ...'ye 07.02.2014 tarihinde tebliğ edildiği ve sanık ...'nın 07.02.2014, sanık ...'nin eşinin 05.06.2014, sanık ...'nin 03.06.2014 tarihli dilekçelerle hükmü temyiz ettikleri, anlaşılmakla, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen süreden sonra olan temyiz taleplerinin anılan Kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında kurulan hükümlere ilişkin temyize gelince;

Tebligat Kanununun 11. maddesi ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 18. maddesine göre "vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır..." amir hükmü karşısında, gerekçeli kararın sanık müdafii yerine sanığa tebliğ edilmesi kanuna aykırı olup, eski hale getirme talebinin kabulü ile öğrenme üzerine sanık ...'un temyiz isteği yasal süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

Mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde açık olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere göre sanıklara isnat edilen ve suç oluşturduğu kabul edilen eylemin karar yerinde gösterilmesi ve bu hususun gerekçeye yansıtılması gerektiği gözetilmeden, gerekçede; iddianamenin özetlendiği bölümde iddianamede yer almayan açıklamalara yer verilmesi,

ifadelerin bulunduğu kısımda ise bir kısım sanık ifadelerine birden fazla kez yer verilmek suretiyle karışıklık yaratılması ve sanıklar ... ve ... hakkında “TCK'nun 220/1 maddesi gereğince mahkumiyetlerine karar verilmesi gerekirken bu sanıkların bu maddeden mahkumiyetleri hususunun gözden kaçtığı” ibaresi gerekçeli kararda belirtilip TCK'nın 220/2. maddesi uyarınca uygulama yapılması suretiyle gerekçeli karar ile kısa karar arasında çelişkiye düşülmesi suretiyle hüküm kurularak, Anayasanın 141, CMK'nın 34, 230 ve 232. maddelerine muhalefet edilmesi,