Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2016/6133 K.2017/386

Kanunun 32/1, 33/1. maddelerine muhalefet etme, Görevi yaptırmamak için direnme, Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme Hüküm : 1-2911 sayılı Kanunun 33/1, TCK'nın 31/3, 62, 50/1-a, 52/2 maddeleri uyarınca mahkumiyet, 2-2911 sayılı Kanunun 32/1, TCK'nın 31/3, 62, 50/1-a, 52/2 maddeleri uyarınca mahkumiyet, 3-TCK'nın 265/1-3-4, 31/3, 62, 50/1-a, 52/2 maddeleri uyarınca mahkumiyet, 4-3713 sayılı Kanunun 7/2, 31/3, 62, 50/1-a, 52/2 maddeleri uyarınca mahkumiyet, 5-TCK’nın 220/6 ve 314/3 maddeleri yollamasıyla 314/2, 220/6-son, 31/3, 62. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasanın 138. maddesinde yer alan "Hakimler görevlerinde bağımsızdırlar; Anayasaya, kanuna ve hukuka uygun olarak vicdani kanaatlerine göre hüküm verirler." ve 141/son maddesinde belirtilen "davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılması, yargının görevidir." hükmü, AİHS'nin 6. maddesindeki makul bir sürede yargılanma hakkına ve 5271 sayılı CMK'nın 4/1 ve 5/1. maddelerindeki üst mahkemenin görevine giren suçlarda re'sen görevsizlik kararı verebileceğine ilişkin düzenlemeler ile "Ceza Muhakemesi Hukuku Kurallarının derhal uygulanırlığı" ilkesi ve açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması kararının duruşma açıklarak verilmesi gerektiği birlikte değerlendirildiğinden;

Hüküm tarihinden önce 06.03.2014 tarih ve 28933 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5235 sayılı Kanunun 12. maddesi ve 5395 sayılı Kanunun geçici 1/3 maddesine göre davaya bakma görevinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu cihetle görevsizlik kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin üyeler ... ve ...'ın Diyarbakır 2. Çocuk Mahkemesinin açıklanması geri bırakılan hükmü açıklamakla görevli olması gerekçesiyle ve ayrıntıları bilhare yazılmak üzere ileri sürdükleri gerekçeye dayalı muhalefetiyle ve oyçokluğuyla BOZULMASINA, 23.01.2017 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesinde düzenlenen "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getirmeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkumiyet hükmü kurulabilir." şeklindeki düzenleme karşısında;

Denetim süresi içinde yükümlülüklere uyulmaması halinde aynen infaz ya da hapis seçenek yaptırıma çevrilmesi veya erteleme kararındaki, denetim süresi içinde suç işlemesi halinde ise hükmün açıklaması kanunda, takdir ve açıklama yetkisi asıl kararı vermiş olan mahkemeye verilmiştir.

Benzer karardaki hukuki uygulamalar çözümleyen Yargıtay 13. Ceza Dairesi (09.09.2013 tarih KYB 2013/15127 E. 2013/23471 K.) ve 5. Ceza Dairesinde (17.10.2016 tarih, KYB 2016/8588 E. 2016/8438 K.) karşı oy görüşümüz doğrultusunda, hükmü açıklamaya görüşün, usul kararı vermiş olan mahkemeye ait olduğunu karar vermiştir.

Hükmü açıklamasından sonra; başvurulan kanun yolu sonrasında hüküm bozularak ortadan kaldırılmış ve yargılamaya devam etmek gerekmiş ise bu durumda kovuşturmaya devam edileceği dikkate alınarak 5271 sayılı CMK'nın 4/1. maddesi uygulama yeri bulabilecektir.

Bu nedenlerle sadece açıklanması geri bırakılan hükmü açıklamaktan ibaret olan ve bir kovuşturma işlemi olmayan işlemi yapma görevi ve hükmü veren mahkemeye ait olduğundan sayın çoğunluğun görüşüne katılmamız mümkün olmamıştır.