Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2016/6937 K.2018/1344

kararı

Taleple İlgili Hüküm : TCK’nın 292/1, 62, 53/1, 58/6 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Suç : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizce verilen 23.06.2016 tarih ve 2016/2094 - 2016/4275 sayılı kararda;

“1- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 25.03.2013 yerine 27.03.2013 yılı olarak yazılması,

2- Sanığın sabıka kaydında bulunan daha ağır cezayı içeren Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/9148 Esas, 2012/5152 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gereğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükümdeki TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımlarının bütünüyle çıkarılarak yerine "Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda yürürlükte bulunan TCK'nın 53. maddesinin sanık hakkında uygulanmasına" ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA... ”

Şeklinde karar verilerek, bozma konusu yapılan “Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 25.03.2013 yerine 27.03.2013 yılı olarak yazılması” ve “TCK'nın 58. maddesine dair" hususların düzeltilmemiş olduğu; bozma nedeni de yapılmamış olan TCK'nın 53. maddesinin uygulanışına dair düzeltme yapıldığı; ayrıca, Dairemiz ilamında sanığın mahkum olduğu belirtilen Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/9148 Esas, 2012/5152 Karar sayılı ilamının sanığın adli sicil kaydında yer almadığı; mahkeme kararında birden fazla ilamın tekerrüre esas alındığı ve sanığın adli sicil kaydına göre en ağır cezayı içeren Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2006/662 esas, 2008/712 karar sayılı ilama konu mahkumiyetin tekerrüre esas alınması gerektiği anlaşılmıştır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle itirazın kabulüne karar verilmiştir.