Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2016/723 K.2016/2903

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği, sanığa ait doktor raporu ve tüm dosya kapsamı incelendiğinde somut olayda; sanığın iddialarının bir kısım maddi vakıalara dayandığı ve eyleminin suç işlemediğini bildiği kimseye suç atmak biçiminde olmayıp anayasal şikayet ve ihbar hakkını kullanma niteliğinde bulunduğu tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, yasal unsurları itibariyle oluşmayan iftira suçundan sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre ise;

a) Sanığın birden fazla kişiye karşı hukuksal anlamda tek bir fiil ile yüklenen suçu işlemesi nedeniyle aynı nev'iden fikri içtima koşulları gereği hakkında tayin olunan cezada TCK'nın 43/2. maddesi ile artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Hükmolunan kısa süreli hapis cezası adli para cezasına çevrilen sanık hakkında hükmün 4. maddesinde TCK'nın 53. maddesinde gösterilen hak yoksunluğuna hükmedilmesi, 8. maddesinde ise TCK 53. maddesinin uygulanamayacağının belirtilmesi suretiyle çelişki yaratılması,

c) Adli para cezalarının yerine getirilmemesi halinde 6545 sayılı Kanunla değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca infaz aşamasında resen uygulama yapılabileceği nazara alındığında hüküm fıkrasında TCK'nın 52/4. maddesi gereğince ihtarat yapılması,