Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2016/7380 K.2017/3886

2-TCK'nın 151/1, 152/2-a, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 53, 58/9 maddeleri gereğince mahkumiyet 3-TCK'nın 149/1-a-c-d-f-g, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53, 58/9 maddeleri gereğince mahkumiyet (8 kez) 4-TCK'nın 109/2, 109/3-a-b, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53, 58/9 maddeleri gereğince mahkumiyet (9 kez) 5-TCK'nın 109/2, 109/3-a-b-f, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53, 58/9 maddeleri gereğince mahkumiyet (2 kez) 6-TCK'nın 82/1-a-g, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 35, 53, 58/9 maddeleri gereğince mahkumiyet (36 kez)

7-6136 sayılı Kanunun 13/2, Ek 5, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 52/1-2-3-4, 53, 58/9 maddeleri gereğince mahkumiyet

Duruşmalı yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Sanık hakkında polis memurları Cafer Karaaslan, ... ve ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan açılan davalara ilişkin olarak zamanaşımı süresi içinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Huawei Telekomünikasyon Dış Ticaret Ltd Şti tarafından verilen vekaletname ile vekil tayin edilen Av. ...'nın yetki belgesi ile yetkilendirdiği Av ...'ün, katılma talebinde bulunduğu 28.07.2015 tarihli celsede ... A.Ş tarafından verilen bir vekaletnamede dosya kapsamında bulunmadığı halde vekili olduğu belirtilerek adı geçen şirketin katılmasına karar verilmesi,

2-26.09.2014 tarihinde Bitlis Merkez Arıcılık noktasında bulunan İl Emniyet Müdürlüğü'ne ait yol kontrol noktasına yönelik uzun namlulu ve roketatarlı saldırı eylemi açısından, roketlerin düşüp patladığı noktalar ve roket mermilerinin etki alanları tespit edilerek, bu alanda bulunan güvenlik görevlisi sayısının aşamalarda beyanları alınmayan mağdurlar da dinlenilerek, gerektiğinde önceden dinlenen mağdurların da tekrar dinlenilmesi, olay yeri krokisi varsa incelenerek tereddüte yer vermeyecek biçimde tesbitinden sonra bu kişilere karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun gerçekleşeceğinin gözetilerek hüküm kurulması gerekirken, eksik araştırma ile olay gecesi o bölgede bulunan veya olay yerine sonradan gelen tüm görevlilere karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

3-12.09.2014 tarihli olayın mağdurları ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçu açısından, mağdurların bırakıldıkları yerin güvenli bir yer olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre TCK'nın 110. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması ve mağdurlar ... ve ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan kurulan hükümlerde iddianamede talep edilmemesine rağmen, sanığa CMK'nın 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı tanınmadan, TCK'nın 109/3-f maddesinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

4-12.09.2014 tarihli olayın mağdurları ..., ... ve ...'e yönelik yağma suçundan kurulan hükümler açısından içinde mağdurlara ait para ya da eşyaların bulunduğu iddia edilen aracın ele geçirilememesi de gözetilerek mağdurların araçta bulunan eşyaları ile birlikte aracı götürmek şeklinde

gerçekleşen eylemin, olay yerinden ayrılmak için alıp kaçtıkları araca yönelik olduğunun anlaşılmasına göre, bu mağdurların araçta bulunan eşyalar yönünden yağma suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeksizin sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

5-TCK'nın 62/2. maddesinde takdiri indirim nedeni olarak; failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failinin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar göz önünde bulundurulması gerektiği belirtilmiş olup; dosya kapsamına göre yukarıda sayılan hususların sanığın aleyhine oluştuğunu gösteren nedenler bulunmadığı gibi mensubu olduğu silahlı terör örgütünden ayrılarak kendiliğinden teslim olduğu ve suçun açığa çıkmasına yardımcı olacak şekilde ifade verdiği anlaşılan sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına yasal olanak yok ise de; takdiri indirim uygulanması hakkaniyete uygun düşeceği gözetilmeden yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile TCK’nın 62. maddesinin uygulanmaması,

6-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “26/09/2014 tarihi ve öncesi” yerine “2011, 2014, 19/08/2014, 26/09/2014, 12/09/2014, 05/09/2014” olarak yazılması,

7-Kabule göre ise,

TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı iptal kararının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmada ileri sürdüğü temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bir kısmı re'sen de temyize tabi hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sanık müdafiinin tahliye talebinin reddine, 08.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ

08.05.2017 tarihinde verilen iş bu karar, Yargıtay Cumhuriyet savcısı Mehmet Beyhan Seçkin'in huzurunda, duruşmada sanık ...’ın savunmasını yapmış bulunan Av. ...'ün yokluğunda, 10.05.2017 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.