Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2017/1493 K.2017/3903

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.03.2016 tarih ve 2015/161612 sayılı yazısı ile;

Örgüt üyesi olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan hükümlü ...'ün, 3713 sayılı Kanunun 2/2, TCK'nın 314/3 ve 220/6 maddesi delaletiyle TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK’nın 62, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin (CMK'nın 250. maddesi ile görevli) 16.02.2010 tarih ve 2009/93 esas, 2010/45 karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Örgüt üyesi olmadığı halde örgüt adına suç işleme suçundan hükümlü ...'ün, 3713 sayılı Kanunun 2/2, TCK'nın 314/3 ve 220/6 maddesi delaletiyle TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK’nın 62, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin (CMK'nın 250. maddesi ile görevli) 16.02.2010 tarih ve 2009/93 esas, 2010/45 karar sayılı kararı temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin (CMK'nın 250. maddesi ile görevli) 16.02.2010 tarih ve 2009/93 esas, 2010/45 karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında, birlikte aynı suçu işledikleri iddia olunan dosyadaki diğer sanıklarla birlikte örgüt üyesi olmadığı halde örgüt adına suç işleme suçundan, 3713 sayılı Kanunun 2/2, TCK'nın 314/3 ve 220/6 maddesi delaletiyle TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK’nın 62, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluğuna karar verildiği,

Yukarıda belirtilen kararı sanık ... dışındaki diğer sanıkların müdafilerinin süresinde temyiz etmeleri üzerine, Yüksek Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 14.06.2011 tarih ve 2011/4298 esas, 2011/3341 karar sayılı ilamı ile, sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarındaki hükümleri bu sanıklar açısından eksik inceleme yönünden bozduğu, ancak bozma hükmünü hükmü temyiz etmeyen sanık ... açısından sirayet ettirmeden mahalli mahkemesine gönderdiği;

Bozma üzerine Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin bozma ilamına uyduğunu belirterek, bozma hükmünün sanık ... hakkında da sirayet ettirildiği şeklinde değerlendirerek, Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin (CMK'nın 250. maddesi ile görevli) 09.07.2013 tarih ve 2011/220 esas, 2013/112 karar sayılı kararı ile sanık ... ve birlikte aynı suçu işledikleri iddia olunan dosyadaki diğer sanıklarla birlikte örgüt üyesi olmadığı halde örgüt adına suç işleme suçundan, 3713 sayılı Kanunun 2/2, TCK'nın 314/3 ve 220/6 maddesi delaletiyle TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK’nın 62, 85/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 4'er yıl 2'şer ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluğuna karar verildiği,

Bu hükmü ise sanık ... ve diğer tüm sanıkların temyiz etmeleri üzerine,

Yüksek Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 08.07.2014 tarih ve 2014/4621 esas, 2014/8260 karar sayılı ilamında; sanık ... hakkında 16.02.2010 tarihli hükmün temyiz edilmeden kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, 09.07.2013 tarihinde verilen mahkumiyet kararın yok hükmünde olduğundan anılan sanık ... yönünden temyiz incelemesi yapılmasına yer olmadığına,

Sanık ... dışındaki birlikte suç işleyen diğer sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

"Sanıkların üzerlerine atılı suçları işlediklerine dair savunmalarının aksine, mahkumiyetlerine yeterli, her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilmeden ayrı ayrı beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi" gerekçesiyle bozarak mahalli mahkemesine gönderilği,

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan Yargıtay 9. Ceza Dairesince verilen bozma kararı üzerine dosyanın Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/445 esasına kaydedilip, Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.03.2015 tarih ve 2014/445 esas, 2015/61 karar sayılı ilamı ile, bozma ilamı doğrultusunda hakkındaki ilk hükmü süresinde temyiz etmeksizin kesinleşen ... ile birlikte aynı suçu işledikleri iddia olunan sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'un silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine karar verildiğinin anlaşıldığı,

Sanık ... ile birlikte aynı suçu işledikleri iddia olunan diğer tüm sanıkların silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç

işleme suçundan CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat etmeleri karşısında, bu sanıklarla aynı durumda bulunan sanık ...'ün bu suçtan 6 yıl 3 ay hapis cezası ile mahkum edilmesinin ceza adaletine ve hakkaniyete uygun olmadığı,

Diğer sanıkların aynı suçtan beraat ettikleri de dikkate alındığında, sanık ...'ün üzerine atılı silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işlediğine dair savunmasının aksine, mahkumiyetine yeterli, her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilmeden atılı suçtan beraat yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, kanuna aykırı olduğundan, Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin (CMK'nın 250. maddesi ile görevli) 16.02.2010 tarih ve 2009/93 esas, 2010/45 karar sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca bozulması, aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi gereğince de bir karar verilmesi, talebi ve mevcut evrak Dairemize gönderilmiş olmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

OLAY

Eylem çağrısı üzerine 15.02.2009 tarihinde saat 16.30 sıralarında Mersin ili ... Sokak ile ...

Caddenin kesiştiği yerde yapılan ve PKK terör örgütünün propagandasına dönüşen eylemde yer alan, toplam 7 kişinin 5839 sokak üzerinde park halinde ki ... plaka sayılı otomobile binerek sanık ...'un sevk ve idaresinde olay mahallinden kaçmaya çalıştıkları sırada, “DUR” ihtarına uymayan aracın hızını artırarak 5821 Sokak istikametinde bekleyen 20 kişilik Çevik Kuvvet Şube Müdürlüğü görevlilerinin üzerine kasıtlı olarak sürmesi neticesinde görevli Polis Memuru katılan ...’e kasten çarparak yaralanmasına sebebiyet vermesi ve havaya birkaç el uyarı ateşi açılmasına rağmen durmayarak kaçtığı iddiasıyla açılan davada;

hükümlü Zübeyr hakkında, dosyadaki diğer sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'la birlikte örgüt üyesi olmamakla birlikte örgüt adına suç işlemek suçundan Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin (CMK'nın 250. maddesi ile görevli) 16.02.2010 tarih ve 2009/93-2010/45 sayılı kararı ile.

3713 sayılı Kanunun 2/2, TCK'nın 314/3 ve 220/6 maddesi delaletiyle TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK’nın 62 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluğuna dair verilen kararın hükümlü ... yönünden temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anılan kararın, hükümlü ... dışındaki diğer sanıklar müdafiilerince temyiz edilmesi sonucunda; Yüksek Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 14.06.2011 tarih ve 2011/4298-2011/3341 sayılı kararı ile, aynı suçtan mahkumiyetlerine karar verilen sanıklar açısından eksik inceleme nedeniyle

bozulduğu, ancak bozma hükmünün hükmü temyiz etmeyen ...'e sirayet ettirilmediği,

Bozmaya uyan Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin bozma ilamının hükümlü ...'e de sirayet ettirildiğini değerlendirerek, 09.07.2013 tarih ve 2011/220-2013/112 sayılı kararı ile birlikte aynı suçu işledikleri iddia olunan dosyadaki diğer sanıklarla birlikte hükümlü ... hakkında da örgüt üyesi olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan, 3713 sayılı Kanunun 2/2, TCK'nın 314/3 ve 220/6 maddesi delaletiyle TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, 6352 sayılı Kanunun 85/1 ve TCK’nın 62, maddeleri uyarınca 4'er yıl 2'şer ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluğuna karar verildiği,

Bu hükmü hükümlü ... dahil tüm sanıkların temyiz etmeleri üzerine; Yüksek Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 08.07.2014 tarih ve 2014/4621-2014/8260 karar sayılı ilamında;

Sanık ... hakkında 16.02.2010 tarihli hükmün temyiz edilmeden kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, 09.07.2013 tarihinde verilen mahkumiyet kararın yok hükmünde olduğundan anılan sanık ... yönünden temyiz incelemesi yapılmasına yer olmadığına,

Sanık ... dışındaki birlikte suç işleyen diğer sanıklar hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

"Sanıkların üzerlerine atılı suçları işlediklerine dair savunmalarının aksine, mahkumiyetlerine yeterli, her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilmeden beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi" gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği,

Bozma kararı üzerine dosyanın Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/445 esasına kaydedildiği ve bozmaya uyan Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.03.2015 tarih ve 2014/445-2015/61 karar sayılı ilamı ile, ... ile birlikte aynı suçu işledikleri iddia olunan sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'un terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine karar verildiği ve bu kararın kesinleştiği ve beraat kararının bu sanıklarla aynı durumda bulunan hükümlü ...'e de sirayet etmesi gerekmekle birlikte,

Hükümlü ... yönünden atılı suçun sübutu değerlendirildiğinde; her ne kadar hükümlü hakkında atılı suçtan kamu davası açılmış ve mahkumiyetine karar verilmiş ise de, aşamalardaki savunması, diğer sanık savunmaları, müşteki beyanları, olay gününe ait CD görüntüleri, ile tüm dosya kapsamından atılı suçu örgüt adına örgütün talimatıyla işlediğine dair, savunmasının aksine, mahkumiyetine yeterli, her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinin de anlaşılması karşısında, anılan kararın kanun yararına bozulmasına karar verilmesi uygun görülmüştür.