Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2017/1495 K.2017/4475

2)TCK’nın 214/1, 62/1, 53/1, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazının incelenmesinde:

Yapılan yargılama sonunda sanığa yüklenen suçu işlediğinin sabit olmaması, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında halkı suç işlemeye tahrik suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde ise;

Sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a)Anayasanın 138/1. maddesi hükmü, TCK'nın 61/1. maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca; suçun işleniş biçimi, işlendiği yer ve zaman, meydana gelen tehlikenin ağırlığı göz önünde bulundurularak, işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde, alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir ceza tayini gerekirken, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan makul suretle ayrılmak yerine teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek fazla ceza tayin edilmesi,

b)Kabul ve uygulamaya göre de;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı iptal kararı ile TCK'nın 53. maddesindeki bazı düzenlemelerin iptal edilmiş olması nedeniyle bu karar doğrultusunda hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,