Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2017/1825 K.2017/4938

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

1- Tutuklu sanığın duruşmaya çağrılması, bulunduğu ceza infaz kurumu katibi veya bu işle görevlendirilen personel tarafından duruşma günü bildirilerek iddianamenin tebliği ve bu hususun tutunağa bağlanması suretiyle yapılır. Çağrı kağıdının tebliği ile duruşma günü arasında en az bir haftalık süre bulunması gereklidir, bu süreye uyulmamış ise sanığa duruşmaya ara verilmesini isteme hakkı olduğu hatırlatılmalıdır. Sanık süre talep etmeyip rızası ile savunma yapacağını beyan etmesi halinde savunması alınacaktır. İddianame tebliği ile savunma arasında bir haftadan az süre bulunan sanığa, süre isteme hakkı da hatırlatılmadan CMK’nın 176 ve 192. maddelerine aykırılık oluşturmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması;

2- Tutuklu yargılanan sanığın kendisinin seçeceği veya baro tarafından görevlendirilecek bir müdafiinin yardımından yararlanması CMK’nın 101/3 maddesinin emredici hükmü olmasına rağmen müdafii görevlendirilmeyerek, müdafiinin yokluğunda karar verilmesi,

3-Kabul ve uygulamaya göre de;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “05.09.2016” yerine “04.11.2016” olarak gösterilmesi,