Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2017/2370 K.2018/2456

Mala zarar verme, 2911 sayılı Kanuna muhalefet Hüküm : -TCK’nın 314/3 maddesi yollamasıyla 220/6, 314/2, 220/6 (son cümle), 3713 sayılı Kanunun 5, TCK’nın 53, 58/9 maddeleri uyarınca mahkumiyet, -TCK’nın 265/1-3-4, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK’nın 53, 58/9 maddeleri uyarınca mahkumiyet, -2911 sayılı Kanunun 32/1, TCK’nın 53, 58/9 maddeleri uyarınca mahkumiyet, -2911 sayılı Kanunun 33/1 (ilk cümle), TCK’nın 53, 58/9 maddeleri uyarınca mahkumiyet, -TCK’nın 152/1-a, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK’nın 35, 53, 58/9 maddeleri uyarınca mahkumiyet, -Mala zarar verme suçundan CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat, -Kamu malına yakarak zarar verme suçundan CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat (9 kez)

CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette kamu malına zarar verme suçundan zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek, hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan Bitlis Maliye Hazinesinin CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında kamu malına zarar verme, görevli memura görevini yaptırmamak için direnme ve 2911 sayılı Kanunun 32 ve 33. maddelerine muhalefet etmek suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile kamu malına zarar vermek ve mala zarar vermek suçlarından kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Mahkumiyet hükümleri yönünden, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş ve suç tarihinin 08.10.2014 yerine 06.10.2014 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiş, birden fazla kamu görevlisine hukuki anlamda tek fiil ile direnen sanık hakkında bu suçtan TCK’nın 265. maddesi gereğince verilen cezanın aynı Kanunun 43. maddesi gereğince artırılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda mahkumiyete dair hükümlerde gizli tanık beyanını doğrulayan sair deliller karar yerinde incelenip sanığın polis panzerine yönelik kamu malına zarar vermeye teşebbüs, görevli memura görevini yaptırmamak için direnme ve 2911 sayılı Kanuna muhalefet suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, diğer mala zarar verme ve kamu malına zarar verme suçlarının sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle kabul ve takdir kılınmış olmakla,

incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, o yer Cumhuriyet savcısının ve katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 08.10.2014 yerine 06.10.2014 yazılması,

b-Temel ceza belirlenirken delalet maddesi olan TCK’nın 220/6. maddesinin uygulama maddesi olarak yazılması,

c-TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 sayılı iptal kararının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, gerekçeli karar başlığındaki suç tarihi bölününden “06.10.2014” ibaresinin çıkarılarak yerine “08.10.2014” ibaresinin yazılması,

temel cezanın belirlendiği hüküm fıkrasındaki “220/6,” ibaresinin çıkarılması ve “TCK’nun 314/3” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve 220/6” ibaresinin eklenmesi ve ayrıca hükümdeki TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın bütünüyle çıkarılarak yerine "Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda yürürlükte bulunan TCK'nın 53. maddesinin sanık hakkında uygulanmasına" ibaresi eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,